تبليغاتX
اینترنت بجنورد

فناوری اطلاعات در سال‌های اخیر تاثیرات دوسویه ای بر صنایع مختلف داشته است. از سویی قدرت ارتباطی قوی از طریق اینترنت، امکان هماهنگی، کنترل، عملیات بهتر و اطلاع رسانی مناسب را فراهم ساخته است و باعث ایجاد فرصت برای سازمان‌های متکی بر کسب و کار الکترونیکی شده و از طرف دیگر، تهدیداتی را همچون ایجاد بازارهای جهانی، امکان از دست دادن سهم بازار، ورود رقبای جدید و معرفی محصولات جانشین متنوع برای سازمان‌هایی که در استفاده از این فناوری‌ها دچار تعلل شده اند، ایجاد کرده است. الگوبرداری مناسب از کشورهایی که هم اینک در این صنعت، چه از لحاظ تعداد و چه از حیث درآمد، از رتبه بندی مناسبی در سطح جهان برخوردار هستند،
می تواند مسیر رسیدن به موفقیت را تا حد امکان کوتاه و بهینه سازد. البته در این الگو برداری‌ها آنچه مهم است، توجه به شرایط درونی کشور و قابلیت‌های فعلی است و عملکرد تطبیقی بایستی به‌گونه ای باشد که این راهبردها تاثیر مخربی در چرخه‌های اجتماعی، اقتصادی، هنری و فرهنگی کشور نداشته باشد.
● فناوری اطلاعات در صنایع کوچک
گسترش فناوری اطلاعات در مراحل مختلف طراحی، تولید، بازاریابی و فروش، فرایندهای موجود سازمان‌های مختلف را به کلی تحت تاثیر قرار داده است. عمده تاثیراتی که به کارگیری فناوری اطلاعات برای عرضه کنندگان به‌همراه داشته است، عبارتند از:
۱) کاهش زمان طراحی تا فروش.
۲) کاهش هزینه‌های خرید کالا و مواد اولیه.
۳) دسترسی به بازار گسترده تر.
۴) صرفه جویی‌های حاصل از مقیاس.
۵) امکان شخصی سازی کالاها و محصولات.
کلیه این موارد سبب خواهد شد تا عرضه کنندگان در یک قیمت مشخص بتوانند تعداد بیش‌تری از محصولات خود را عرضه کنند. به عبارت دیگر و بر مبنای دید اقتصادی، نمودار عرضه محصولات و خدمات با استفاه از فناوری اطلاعات حرکتی به سمت راست خواهد داشت. بنابر شرایط ایجاد شده و کاهش قیمتی که در بازار به وجود می آید، میزان تقاضا برای کالا افزوده می شود. افزایش تقاضا برای کالاهای تولید شده، نمودار مربوط به تقاضا را به سمت راست حرکت می دهد. تغییر در میزان عرضه و تقاضا، بازار را از حالت تعادل خارج کرده و نقطه تعادل جدیدی در بازار الکترونیکی ایجاد می شود .
بنابر آنچه در نمودار نشان داده می شود، بازار در نقطه ای با حجم بالاتر به تعادل و توازن می رسد. به عبارت ساده تر، یعنی در یک قیمت ثابت حجم بیش‌تری از کالا و محصولات ارایه می‌شود.
بنابراین دستاورد حاصل از به کارگیری فناوری اطلاعات برای تولید، توزیع و فروش صنایع دستی (و سایر محصولات) را می توان به دو دسته تقسیم کرد:
۱) افزایش میزان اشتغال: افزایش تعداد کالای فروخته شده، در یک دوره زمانی، در یک سطح قیمت مشخص نیاز به نیروی کار برای تولید بیش‌تر را افزایش می دهد. در حقیقت برای برآورده کرد حجم بالاتری
۲) افزایش میزان درآمد: با توجه به اینکه میزان درآمدهای یک کشور برابر حاصل‌ضرب تعداد کالای فروخته شده در قیمت کالا است، با توجه به ثابت بودن قیمت و افزایش تعداد کالای فروخته شده، منجر به افزایش درآمدهای ملی می‌شود.
● راهکارهای گسترش به کارگیری فناوری اطلاعات
▪ گسترش امنیت الکترونیکی: تکنولوژی تا حدودی این مشکلات را مرتفع کرده است. استفاده از کد کردن اطلاعات ارسالی و یا ارسال نامه‌های الکترونیکی بدون نام، تا حدود زیادی دسترسی افراد و سازمان‌های غیر مجاز را به اطلاعات شخصی محدود می‌سازد.
▪ پرداخت الکترونیکی: قیمت گذاری یا روش‌های متنوع پرداخت همواره به عنوان یکی از عوامل ایجاد انگیزه مشتریان در اکثر صنایع تولیدی و خدماتی شناخته می‌شود. قیمت به عنوان یکی از آمیخته‌های بازاریابی بر روش پرداخت و یا نوعی قیمت گذاری برای مشتری اطلاق می‌شود که از طریق آن انگیزه بیش‌تری برای خرید در مشتری ایجاد شود.
▪ ایجاد نام‌های تجاری: گسترش نام تجاری همچون ماده چسبناکی است که وظایف و برنامه‌های متعدد بازاریابی را در کنار یکدیگر نگه می‌دارد. بر اساس تعریف انجمن بازاریابی امریکا، نام تجاری عبارت است از "یک نام، واژه، علامت، نشان، طرح و یا ترکیبی از این موارد که در پی معرفی یک کالا و با یک خدمات از سوی فروشنده و متمایز ساختن آن با سایر رقبا ‌باشد، به گونه‌ای که بتواند بر رفتارهای مشتریان (در انتخاب محصولات) تاثیرگذار باشد".
▪ گسترش همکاری‌های خارجی و استفاده از توانمندی‌های کانال‌های توزیع جهانی: این کانال‌ها به تدریج سهم کانال‌های توزیع سنتی را به خود اختصاص می‌دهند. این کانال‌های الکترونیکی کلیه امکانات و فناوری‌های مورد نیاز در یک فرایند تصمیم تا خرید را در بر می‌گیرند. امکانات گسترده این سایت‌ها در اطلاع رسانی، تبلیغات، پرداخت الکترونیکی، اعتبار و امنیت بالا، در شرایط فعلی که در کشور هنوز زمینه برای استفاده از همه این امکانات فراهم نیست، به عنوان جایگزین مناسبی برای محدودیت‌های داخلی به شمار می‌رود.
▪ برون سپاری فعالیت‌های غیر استراتژیک: برون سپاری فعالیت‌هایی همچون پرداخت الکترونیکی که همواره یکی از مشکلات اساسی کشور در زمینه فعالیت‌های الکترونیکی محسوب می‌شده است می‌تواند کمک شایانی به تسهیل روند جذب مشتریان کند. این خدمات اگر از سوی سازمان‌های معتبر جهانی انجام شود که از مقبولیت بالایی در سراسر نقاط دنیا برخوردارند، تصوری از امنیت بالا را در تراکنش‌ها برای مشتریان که از طریق کانال اینترنت قصد خرید دارند، ایجاد می‌کنند.
▪ داده کاوی اطلاعات: تحلیل اطلاعات جمع آوری شده توسط هر یک از واحدهای تولیدی صنایع دستی این امکان را به دست‌اندرکاران و مدیران صنعت می‌دهد که روندهای جاری بر اطلاعات را شناسایی کنند و در طراحی خدمات بعدی از آن استفاده کنند. حاصل فعالیت‌های این سیستم‌ها، اطلاعاتی است که مدیران و کاربران را برای تصمیم گیری‌ها پشتیبانی می‌کنند. این سیستم‌ها با بررسی اطلاعات از جنبه‌های مختلف زمانی، مکانی و دموگرافیک، داده‌ها را از حالت انجماد خارج و امکان بهره برداری از آنها را برای ارایه محصولات مطلوب‌تر و منطبق بر نیازهای مشتریان فراهم می‌کند.
▪ گسترش پرتال جامع کشور با امکان دسترسی به کلیه فعالان در صنعت: ارایه زمان بندی‌های برنامه‌ها، فستیوال‌ها و مراسم مختلف، شرایط آب و هوای مناطق مختلف، اظهار نظر سایر مشتریان و بازدید کنندگان، تغییر واحد پول سایر کشورها و جاذبه‌ها، که از این طریق امکان خرید و پرداخت برای بازدید کنندگان فراهم شود. این پورتال‌ها، سیستم‌های جامعی هستند که امکان ارتباطات کلیه ذی‌نفعان و علاقه‌مند یک سازمان را بر اساس دسترسی‌های تعریف شده‌ای امکان‌پذیر می‌سازند.
▪ استفاده از ابزار چندرسانه‌ای و مولتی مدیا، بروشورهای الکترونیکی و تشکیل گروه‌های مباحثه: تحقیقات زیادی تایید کننده این مطلب است که مشتریان به مراتب بیش‌تر تحت تاثیر گفته‌های سایر همنوعان خود در خصوص خریدهای گذشته هستند. بنابراین انتقال و مراودات مشتری با مشتری در صنایع دستی در بسیاری از تصمیم گیری‌ها و انتخاب گزینه‌ها موثر است. برای این منظور سایت‌هایی ایجاد شده که در آن افراد به راحتی می‌توانند تجربیات خود را در اختیار سایرین قرار دهند.
▪ تورهای مجازی: یکی از روش‌های جدیدی که امکان دسترسی الکترونیکی مشتریان را به محصولات مختلف ممکن می‌سازد استفاده از تورهای مجازی است که این حس را در مخاطبان به وجود می‌آورد که به‌صورت سه بعدی و از زوایای مختلف به بررسی مقاصد مورد نظر بپردازند. این تصاویر، با ارایه واقعی شرایط یک محصول، تاثیر زیادی در انتخاب شدن آن دارد.
▪ گسترش استفاده از بروشورهای الکترونیکی: این بروشورها معمولا دارای هزینه‌های پیاده سازی بسیار کمتری نسبت به بروشورهای چاپی هستند و امکان دسترسی به آنها از همه نقاط دنیا ممکن است. توزیع این بروشورها نیز از طریق کانال‌های توزیع هر یک از عرضه کنندگان صنعت شامل وب سایت‌ها، ایمیل‌ها و نیز پورتال جامع کشور امکان‌پذیر است. یکی از ویژگی‌های مهم این بروشورها امکان به روزرسانی سریع این بروشورها است.
▪ به کارگیری سیستم‌های ارتباط با مشتریان: تمرکز ویژه بر مدیریت روابط با مشتری به منظور بهینه سازی و شناخت هرچه بیش‌تر تمایلات مشتریان و ثبت رفتارهای حین خرید آنها برای شناخت روند‌های آینده در صنعت لازم است. از طریق سیستم‌های مدیریت با مشتری، اطلاعات کاملی از مجموعه رفتارهای مشتریان بر اساس خواسته‌های آنها، ابزاری که سبب جذب آنها به سازمان‌ها شده و تعداد دفعات حضور آنها در مقصد، در اختیار مدیران و تصمیم گیران سازمان قرار می‌گیرد.
▪ گسترش کلوپ‌های تخصصی: یکی دیگر از روش‌های جدید بازاریابی که از طریق اینترنت انجام می‌شود و تا حدود زیادی سبب افزایش وفاداری مشتریان و برگشت مجدد آنها می‌شود، استفاده از کلوپ‌ها است. در این روش، عرضه کنندگان به منظور ایجاد جوامع کوچکی تلاش می‌کنند که افراد حاضر در این جامعه، همگی به یک موضوع علاقه‌مند شوند؛ برای مثال، کلوپ‌های علاقه‌مندان به رشته‌های ورزشی خاص مانند اسکی، گلف، صخره نوردی، قایقرانی در رودخانه‌های خروشان و یا علاقه‌مندان به اماکن تاریخی. این کلوپ‌ها با استفاده از نوآوری‌های دایم سعی در نگهداری اعضای کلوپ و گسترش تعداد آنها و از آن مهم‌تر افزایش فعالیت آنها دارند.
به کارگیری روش‌های بازاریابی تمرکزی: آگاهی از نگرش‌ها و تمایلات درونی گردشگران، کمک زیادی در ارایه محصولات شخصی سازی شده و نیز طراحی محصولات نوآورانه منطبق بر نیازهای مشتریان خواهد کرد. برای این منظور می‌توان پس از تعیین بازار هدف برنامه‌ریزی‌های ویژه‌ای را برای جذب گردشگران این مناطق انجام داد.
کسب مزیت‌های رقابتی زمانی: استفاده از سیستم‌های ردیابی بسته‌ها و محصولات خریداری شده توسط مشتریان، امکان کاهش تاخیر در زمان انتظار مشتریان را برای دریافت محصولات فراهم می کند. استفاده از پایگاه اطلاعاتی مشتریان می‌تواند تا حد زیادی از اطلاعات مربوط به مشتریانی که در گذشته نیز خریدهایی داشته اند فراهم کند و بسیاری از فرایندهای مربوط به ثبت نام و خرید آنها را کاهش دهد.
به کارگیری سیستم‌های بازمهندسی فرآیندها: گسترش همکاری‌ها، ادغام‌های افقی و عمودی با سایر سازمان‌های فعال در صنایع وابسته، گسترش خدمات اتوماسیون شده، پرداخت الکترونیکی و گسترش کانال‌های توزیع الکترونیکی، همگی نیاز به بازمهندسی فرآیندهای فعلی را در کشور الزامی می‌سازند. پیاده سازی این‌چنین سیستم کارآمدی، نیازمند بازمهندسی در فعالیت‌هایی در زمینه صنایع دستی، شامل طراحی، تولید و توزیع است، به گونه‌ای که همگی این واحدها بتوانند بر اساس به کارگیری یک سیستم واحد به فعالیت‌های خود ادامه دهند.
● نتیجه گیری
بر اساس اطلاعات به دست آمده، به کارگیری فناوری اطلاعات سبب ارتقای سطح تعادل در بازار می شود و تعادل در سطح بالاتر، آن گونه که بحث شد، افزایش سطح اشتغال و درآمد ملی را در پی خواهد داشت. با توجه به برخی از مشکلات موجود در کشور، می توان بسیاری از فعالیت‌های توزیع، فروش، ارتقا و پرداخت‌های الکترونیکی را از طریق شرکت‌هایی انجام داد که دارای این زیر ساخت‌ها باشند و همکاری با آنها چشم انداز نسبتا روشن و امیدوارکننده‌ای دارد. استفاده از خدماتی که واسطه‌های الکترونیکی برای عرضه کنندگان محصولات مختلف ایجاد می کنند، می تواند صنایع دستی کشور را از ناتوانی در رقابت برای توزیع الکترونیکی محصولات و خدمات نجات دهد.

+ نوشته شده توسط محمد براتی در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 9:10 |

 

 

سرانجام دیروز مایکروسافت برای اولین بار نمایشی از ویندوز جدید خود را به بینندگان ارایه کرد. با جناب ویندوز 7 آشنا شوید.

تا پیش از این مایکروسافت به شدت در مورد ویندوز 7 مخفی کاری می کرد. هرچند که تصاویری از برخی نرم افزارهای تغییر یافته سیستم عامل جدید منتشر شده بود. اما با نمایش دیروز مشخص شد سیستم عامل جدید جزو عمده ترین تغییرات ویندوز از زمان روی کار آمدن ویندوز 95 بوده است.

اولین نکته که شاید همه نگران آن هستید در مورد معماری زیربنایی ویندوز 7 است. هنگامی که مایکروسافت ویندوز 7 را ارایه کرد، تغییرات زیربنایی زیادی نسبت به ویندوز XP به وجود آمده بود. بسیاری از تولید کننده های نرم افزار ها مجبور شدند که نرم افزار های خود را برای کار کردن روی ویستا تغییر دهند. از طرف دیگر شرکت های سازنده سخت افزار به مشکلات زیادی برخورد کردند. تعداد زیادی از سخت افزارها به درایور های جدیدی برای ویستا نیاز داشتند. همه ی اینها مشکلات زیادی را برای کاربران به وجود آورد.

در تغییر ویندوز 7 قرار نیست این اتفاق ها رخ بدهد. اعلام شده است که تمام نرم افزار ها و سخت افزارهایی که بر روی ویندوز ویستا کار می کنند بر روی ویندوز 7 نیز کار خواهند کرد. بنابراین تجربه تغییر XP به ویستا این بار روی تغییر ویستا به ویندوز 7 تکرار نخواهد شد!

بنابراین به جای تغییرات گسترده زیربنایی غیرقابل مشاهده، بیشتر کار مهندسان مایکروسافت بر روی محیط کاربری سیستم عامل جدید بوده است. روش کار با کامپیوتر ها در حال تغییر است. برای مثال هم اکنون در خانه ها به جای استفاده از یک کامپیوتر، تعداد آنها در حال افزایش یافتن است. بنابراین شبکه های خانگی و دستگاه های به اشتراک گذاشته شده رشد پیدا کرده اند. استفاده از لپ تاپ ها روز به روز بیشتر می شود و هر لپ تاپ در چند شبکه کاری و خانگی مختلف به کار گرفته میشود.

و همه اینها یک معنی بسیار مهم دارد. آنقدر مهم که سایت گیزمودو عنوان مطلب خود را در مورد ویندوز 7 اینگونه انتخاب کرده است : چرا ویندوز 7 سیستم عامل ویستا را له خواهد کرد

و البته دلایل آن کاملا واضح است: به چهار دلیل بعد از آمدن ویندوز 7، دلیل زیادی برای زنده ماندن ویستا وجود نخواهد داشت.

1- اگر نرم افزای روی ویستا اجرا شود بدون مشکل روی ویندوز 7 هم اجرا می شود.

2-اگر کامپیوتری قادر است سیستم عامل ویستا را اجرا کند می تواند ویندوز 7 را هم اجرا کند، تازه سریع تر از ویستا! این یعنی عدم نیاز به سخت افزار قوی تر جهت اجرای ویندوز 7

3-مصرف باطری در ویندوز 7 بهینه است. بنابراین طول عمر باطری لپ تاپ ها با ویندوز 7 بیشتر از ویستا خواهد بود.

4- ویندوز 7 از همان روز اول ارایه، در مقایسه با ویستای سرویس پک 1 قابل اطمینان تر خواهد بود.

با این دلایل فکر میکنید دیگر دلیلی برای استفاده از ویستا وجود خواهد داشت؟

روی ادامه مطلب کلیک کنید تا با مهم ترین تغییراتی که در رونمایی دیروز معرفی شدند آشنا شوید.

مایکروسافت عادات استفاده کاربران خود از سیستم عامل را تحلیل کرده و ویندوز 7 را بر اساس آن بهینه نموده است. برای مثال مایکروسافت دریافته که 70 درصد کاربران ویندوز همیشه بین 5 تا 15 پنجره را باز نگه می دارند. اما در بیشتر زمان کار از یک و یا دو تا از این پنجره ها به صورت فعال استفاده می کنند. تمام این گونه اطلاعات به مایکروسافت کمک کرده تا ویندوز 7 را به گونه ای طراحی کند تا محیط کاربری بهتری نسبت به گذشته داشته باشد.

یک تغییر عمده این سیستم عامل نوار ابزار (taskbar) آن است. نوار ابزار ویندوز 7 با تلقی رایج ما از نوار ابزار (که از ویندوز 95 تا به حال دیده ایم) تفاوتی به اندازه یک دنیا دارد.

متون توضیحی روی دکمه ها به تاریخ پیوسته اند و جای خود را به ایکون های بزرگ داده اند. نحوه چینش ایکون ها بالاخره تغییر کرده است؛ دیگر اجرای یک برنامه باعث به هم ریختن ترتیب و نحوه قرار گیری ایکون هایتان در نوار ابزار نمی شود. هم اکنون برای باز کردن پنجره ها از درون نوار ابزار می توانید به صورت 2 مرحله ای عمل کنید، ابتدا موس را بر روی ایکون آن پنجره قرار دهید تا پیش نمایش کوچکی از آن را مشاهده کنید و سپس با کلیک بر روی این پیش نمایش وارد صفحه مورد نظر شوید. کلیک راست بر روی ایکون ها یک رابط کاربری جدید را در اختیار شما قرار می دهد که مایکروسافت آن را “Jump Lists” می نامد.

لیست پرش، دسترسی سریع کاربر به امکانات برنامه را ممکن می سازد. برنامه هایی که دارای منوی Recently Used هستند (لیستی از نام فایلهایی که اخیرا توسط برنامه باز شده اند)، این امکان به شکل خودکار به لیست پرش آنها اضافه می گردد. همچنین رابط کاربری خاصی در نظر گرفته شده که این امکان را فراهم می آورد که برخی امکانات را به لیست پرش برنامه ها اضافه کنیم. مثلا امکان کنترل شیوه پخش در مدیا پلیر را به لیست پرش آن اضافه می کند.

مدیریت پنجره ها هم دست خوش تغییراتی شده است. دانستن این مطلب که اکثر مردم عادت دارند که تنها از یک یا دو پنجره به طور همزمان استفاده کنند باعث شده که ویندوز 7 پنجره ها را سریعتر و ساده تر ساماندهی کند. اگر یک پنجره را به بالای صفحه نمایش بکشید (Dragging)، آن پنجره خود به خود در حالت Maximize قرار می گیرد؛ اگر پنجره ای را به سمت چپ و یا راست بکشید، به صورت خودکار تغییر اندازه می دهد و تنها 50 درصد صفحه نمایش را اشغال می کند. با این فناوری، دو پنچره را به راحتی می توان در محل مورد نظر جا داد؛ به شکلی که سریعا در کنار هم قرار گرفته و لبه های آنها بر هم مماس شود. سپس به راحتی نقل و انتقالات بین دو پنچره را انجام داد.

یکی دیگر از مهمترین بهبودهای ویندوز 7 ، امکان Peeking (نگاه انداختن) پنچره ها است. انتقال به یک پنچره به شکل سریع و سردستی برای خواندن برخی مطالب داخل آن بدون ورود کامل به آن پنچره می تواند بسیار کاربردی و باعث صرفه جویی در وقت باشد. برای ساده تر کردن این کار، با حرکت دادن موس بر روی نوار ابزار پیش نمایش تمامی پنجره ها را می توان دید و پنچره ای را که موس را بر روی پیش نمایش آن می برید می توان به شکل یک صفحه شیشه ای دید. سپس با کنار بردن موس تمامی این صفحات پیش نمایش محو می گردند. همانگونه که شما از امکان «نگاه انداختن» در پنجره های مختلف استفاده می کنید، می توانید از آن برای دیدن دسکتاپ هم استفاده کنید.

 «نگاه انداختن» به دسکتاپ خیلی مهم است. به خاطر اینکه در ویندوز 7 دسکتاپ جایی است که گجت ها در آن زندگی می کنند. این روزها همه از لپ تاپ استفاده می کنند و در یک لپ تاپ با آن نمایشگر کوچک دیگر جایی برای ساید بار که در ویندوز ویستا تعبیه شده بود باقی نمی ماند. بنابراین این گونه شد که در ویندوز هفت کل دسکتاپ به گجت ها اختصاص یافت. حالا وقتی هم که تعداد زیادی پنجره روی دسکتاپ باز است. با یک نگاه کوچک میتوانید از وضعیت آب و هوا روی دسکتاپ مطلع شوید.

بخش Taskbar ( در پایین سمت راست جایی که ساعت قرار دارد ) هم بهبود یافته است. مشکل این بخش همیشه این بوده است که با ایکون های بی مصرف پر میشده است. در ویندوز 7 این بخش کاملا توسط کاربر کنترل میشود. شما تعیین میکنید که چه آیکونی نشان داده بشود و چه آیکونی پنهان بماند. برنامه هایی که جدید نصب میشود و به Taskbar اضافه میشوند به صورت پیش فرض در این بخش پنهان می مانند.

 

بخش مهم دیگری از رابط کاربری ویندوز جدید، جستجوگر (Explorer) آن است. ویندوز 7 مفهوم جدیدی به نام کتابخانه ها (Libraries) را مورد استفاده قرار داده است. این امکان باعث می گردد که ما به نوع بخصوصی از فایلهای مان بدون توجه به محل قرار گیری آنها در هارد درایو، و تنها بر اساس نوع و پسوند آنها دسترسی داشته باشیم.

رابط کاربری جدید نشان دهنده حرکت شجاعانه شرکت مايکروسافت است. اين رابط کاربري جدید برخی مفاهیم را که کاربران ویندوز بيش از 13 سال است با آن سرو کار دارند کنار می گذارد و کاربران را با امکانات جدید و مهيجی آشنا می کند. هر چند ممکن است زیربنا و باطن ویندوز 7 نسبت به پدران و اجداد خود تغيير چندانی نکرده باشد، اما این ظاهر تغییر يافته می تواند نشانگر تولد نسل جديد و تکامل يافته ای از سیستم عامل ها باشد. نظر شما در این مورد چیست؟

 

+ نوشته شده توسط محمد براتی در یکشنبه دوازدهم آبان 1387 و ساعت 17:47 |

پیشرفت روبه گسترش علوم و فناوری‌ هر روز شاهد ابزار و سیستم‌های جدیدتر و كاراتری هستیم كه در مقایسه با نسل گذشته خود در ابعاد كوچك‌تری عرضه می‌شوند. با وجود نمونه‌های مختلفی كه از این پدیده در گوشه و كنار زندگی خود می‌بینیم، باز هم تصور تمركز مجموعه‌ای از چند كامپیوتر، مودم، سوئیچ شبكه، روتر و فایروال در قالب یك تراشه بسیار كوچك سخت است؛ تصوری كه با تلاش پژوهشگران كشورمان، رنگی از واقعیت به خود گرفته و با طراحی و ساخت آن، ایران به جمع معدود كشورهای صاحب این فناوری پیوسته است.
پژوهشگران میكروالكترونیك ایران پس از ۳ سال و نیم تلاش موفق به تولید تراشه‌های گیت وی باند وسیع امن شدند كه در صنایع مخابرات و شبكه‌های باند وسیع به عنوان گذرگاه ارتباطی ایمن برای انتقال اطلاعات و تجارت الكترونیك، ارتباطات صوتی و تصویری و تلویزیون‌های مبتنی بر اینترنت، مغز اصلی رایانه‌های نسل آینده خودروها و سامانه‌های پیشرفته مدیریت و ناوبری كاربرد دارد.
به گفته مهندس فرشاد بهاروند، مدیر طرح ساخت این تراشه سیستمی چند پردازشگری‌ (گیت وی) ، در دانش میكروالكترونیك و طراحی و تولید تراشه‌های مدارهای مجتمع، بحثی به نام طراحی مدارهای مجتمع ( VLSI) تراشه‌های با تراكم بالا مطرح است.
بهاروند می‌افزاید: كار ما هم كه در این حوزه انجام شده، در واقع طراحی و ساخت یك تراشه سیستمی شامل چندین پردازشگر و مجموعه‌ای از سخت‌افزارهاست كه در یك مدار مجتمع IC یا تراشه قرار گرفته‌اند.
از لحاظ ویژگی‌های فناوری، كاری كه انجام شده هم باید گفت این طرح یك دستاورد پیشرفته در زمینه میكروالكترونیك است. تعداد شركت‌هایی كه در دنیا دارای چنین فناوری هستند، از تعداد انگشتان یك دست تجاوز نمی‌كند و عمده آنها غربی هستند، بنابراین به جرات می‌توان گفت در منطقه خاورمیانه و آسیا هنوز هیچ كشوری به این فناوری دست پیدا نكرده و این كار به نوعی بی‌نظیر است.
● تراشه‌ای با كاربردهای متنوع‌
تراشه گیت وی بیشتر برای كاربردهای مخابراتی و شبكه‌های نسل جدید و هرجا كه اتصال شبكه‌های ناهمگون مطرح باشد، استفاده می‌شود.
بهاروند در این خصوص می‌گوید: كاری كه ما انجام داده‌ایم، به این صورت بوده كه مجموعه‌ای از سخت‌افزارها و نرم‌افزارهایی را كه یك گیت وی را تشكیل می‌دهند، در یكIC به صورت مجتمع شده درآورده‌ایم؛ به طوری كه همه آنها در داخل یكIC منفرد یاSingle Chip قرار گرفته‌اند.
در حالی كه بیش از این برای ایجاد یك گیت وی (gateway) لازم بود یك سوییچ، یك روتر، یك مودم و یك جعبه امنیتی را به هم متصل ‌كنید كه در اتصال آنها به یكدیگر مسائلی مثل سازگاری آنها با یكدیگر، فضای مورد نیاز،‌ اتلاف توان و مسائل امنیتی مطرح می‌شود؛ ‌در حالی كه ما به نحوی این سخت‌افزارها و نرم‌افزارها را در یك تراشه قرار داده‌ایم كه می‌توانید عملا یك شبكه داخلی در خانه یا شركت داشته باشید و تمامی تجهیزات و كامپیوترها و لوازم جانبی خود را از طریق آن به هم متصل و یا یك شبكه ایجاد كنید و در عین حال با یك شبكه باند وسیع ارتباط داشته باشید.
به طور كلی، شبكه باند وسیع به شبكه‌هایADSL،WIMAX و امثالهم گفته می‌شود كه نرخ بالایی از اطلاعات روی آنها منتقل می‌شود و برای متصل شدن به یك شبكه باند وسیع لازم است از چنین گیت وی استفاده كنید؛ اما مشكل این است كه اگر بخواهید ارتباطات شما و اطلاعات حساس و شخصی شما در دسترس دیگران قرار نگیرد، دیگر نمی‌توانید آنها را روی بستر عمومی اینترنت قرار دهید و اگر بخواهید این كار را انجام دهید، باید مطمئن باشید امنیت انتقال اطلاعات شما بالا باشد و در این میان، یكی دیگر از ویژگی‌هایی كه این تراشه‌ها دارد، ایجاد امنیت مورد نیاز اطلاعات است.
بهاروند در ادامه درباره دیگر كاربردهای این تراشه می‌گوید: تراشه میكروالكترونیك، سیستمی چند پردازشگری علاوه بر صنایع مخابرات،‌ در صنایع خودرو كاربرد دارد. روند جدید در صنایع خودرو به این سو پیش می‌رود كه تمامی خودروها به رایانه داخلی مجهز شوند و برای این كه نیازهای ناوبری و استفاده از شبكه اینترنت باند وسیع از شبكه داخلی خودرو را فراهم كنید،‌ نیازمند یك مجموعه رایانه‌ای مشابه رایانه‌های موجود هستیم كه تعبیه چنین حجم سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در داخل خودرو امكان‌پذیر نیست. بنابراین لازم است یك تراشه مجتمع داشته باشیم كه حجم و توان مصرفی آن كم باشد و تمام نیازهای نرم‌افزاری را تامین كند.
● عنصری كلیدی در شبكه‌
تراشه میكروالكترونیك تولید شده در كشور با استفاده از حدود ۳۰ میلیون ترانزیستور در ابعاد حدود ۱۰۰ نانومتر ساخته شده است. از ویژگی‌های فنی این تراشه می‌توان به ۳ پردازشگر داخلی، مجموعه‌ای از سخت‌افزارهای تسریع‌كننده و نیز مجموعه كامل نرم‌افزاری برای توسعه كاربردهای متنوع شامل سیستم كامل اختصاصی شده آن اشاره كرد.
بهاروند در ادامه درباره دیگر خصوصیات تراشه‌های تولیدی می‌گوید: در این تراشه ساخته شده ۳ پردازشگر
۳۲ بیتی وجود دارد و عملا تمامی نرم‌افزارهای كاربردی برای اعمالی مثل ارتباط با اینترنت و یا استفاده از ایمیل و امثال آن روی این تراشه قابل اجراست. یكی دیگر از ویژگی‌های این تراشه، توسعه و پیاده‌سازی كامل نرم‌افزارها روی آن است؛ از سوی دیگر هر كدام از تراشه‌هایی كه در این سیستم به كار رفته، حدود ۲۵۰‌میپس كارایی و سرعت دارد. لذا می‌توان سیستم عاملی مثل لینوكس را با استفاده از آن اجرا كرد و عملا برنامه‌های كاربردی را روی آن توسعه داد.
یكی از كاربردهای دیگر این IC در آینده در نسل آینده، شبكه بی‌سیم باند وسیع است كه مثلا شبكه تلفن همراه در آینده مجهز به بعضی تجهیزات خواهد شد كه در حال حاضر به عنوان فناوری(Universal Mobile Access) UMA مطرح است و این تراشه دقیقا به عنوان یكی از عناصر كلیدی می‌تواند در آن شبكه استفاده شود.
‌ از كاربردهای دیگر تراشه در بحث تجارت الكترونیك خواهد بود كه می‌توان در قلب تمامی سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای مورد استفاده در تجارت الكترونیك از این تراشه استفاده كرد و در كنار آن كاربردهای مالتی مدیا نیز دارد كه مثلا برای فناوری تلویزیون بر بستر اینترنت می‌توانید از این تراشه استفاده كنید كه در داخل دستگاهSetup Box در این فناوری می‌توان از این مدارات مجتمع استفاده كرد.
این طرح به وسیله یك تیم ۳۰ نفره از فارغ‌التحصیلان كارشناسی ارشد و دكتری و استادان دانشكده مهندسی برق و كامپیوتر دانشگاه تهران و دانشگاه صنعتی امیركبیر در مجموعه نیمه‌ هادی سینا مستقر در پارك علم و فناوری دانشگاه تهران در مدت ۳ سال و نیم انجام شده است و در حال حاضر، دارای نمونه نیمه‌صنعتی و آماده تولید انبوه است.
ضمن آن كه در حال ثبت داخلی است و نوآوری بخشی از اینIC در قالب چند مقاله بین‌المللی و یك رساله دكتری در حال انتشار است.
از لحاظ علمی، این طرح به عنوان یك محصول جامع برای تحقق عملی همگرایی فناوری‌های ارتباطی و پردازشی و نیز همگرایی در عرصه محتوای اطلاعات شامل صوت، تصویر و دیتا تلقی می‌شود. علاوه بر این، راه برای توسعه فناوری‌های پیشرفته در زمینه مخابرات نسل جدید در نتیجه تحقق این فناوری هموار شده است.
از بعد اقتصادی نیز با توجه به حجم بزرگ درآمد صنعت میكروالكترونیك از اقتصاد جهانی لازم است با عنایت به توانمندی‌ها، سطح تخصص و پتانسیل‌های موجود در كشور، سهم مشخصی از این درآمد به سمت كشور ما هدایت شود. درآمد حاصل از فروش این تراشه در داخل كشور با توجه به كاربردهای وسیع آن می‌تواند درآمد عظیمی را عاید كشور كند.
بهاروند در پایان درباره آینده این طرح می‌گوید: با توجه به استقبال روزافزون صنایع داخلی و خارجی از این محصول و گونه‌های مختلف آن، انتظار می‌رود به یاری خداوند و با حمایت دولت محترم جمهوری اسلامی، راه فراروی توسعه تراشه‌های میكروالكترونیك جدید روشن‌تر از گذشته باشد.
گفتنی است؛ این طرح امسال روز میلاد باسعادت حضرت امام حسین‌ع به عنوان یكی از طرح‌های نمایشگاه نوآوری و فناوری‌های برگزیده رهبر معظم انقلاب معرفی شد.

+ نوشته شده توسط محمد براتی در یکشنبه پنجم آبان 1387 و ساعت 9:27 |
هشدار به مشترکان Yahoo و G MAIL ايراني

شرکت MCAFEE روز گذشته ويروس خطرناکي را شناسايي کرد که تاکنون و در عرض يکروز 10 هزار نفر را دچار مشکل کرده است.


به گزارش  ايلنا، روز گذشته کمپاني MCAFEE ANTIVIRUS اعلام کرد که ويروس بسيار خطرناکي شناسايي شده که در عرض تنها يک روز و طبق گفته مسؤولين اين شرکت بيش از 10 هزار رايانه را آلوده و تمام اطلاعات درايو C آنها را نيز به کلي پاک کرده است.
بر اساس اين گزارش، نام اين ويروس " OSLANDO" است و نوع عمليات تخريبي آن هم سخت‌‏افزاري است، بدين ترتيب که اين ويروس با جانشين کردن يک خط کد در فايل KERNELL و داخل پوشهSYSTEM باعث تخريب سکتور 'ZERO' هارد کامپيوتر مي‌‏شود و بعد از اولين خاموش روشن کردن SECTOR هاي درايو C محلي که ويندوز شما در آن نصب است را BURN مي‌‏کند (شدت اين عمل از FORMAT کردن هم جدي تر است به طوري که طبق گفته مک آفي اين ويروس توسط CIA جهت نابود سازي کامل اطلاعات HARD DISK استفاده مي‌‏شده و اصلاً قابل بازيابي نيست).
گفتني است، اين ويروس مورد تاييد سايت YAHOO هم قرار گرفته است.
شايان ذکر است براي جلوگيري از آلودگي به اين ويروس طي چند روزه آينده هيچ فايل پيوست شده يا هيچ ايميلي را تحت عنوان POSTCARD باز نکنيد. حتي اگر اين امه از طرف دوستتان براي شما ارسال شده باشد.
لازم به ذکر است ويروس فوق حتي توسط خبرگزاري CNN به عنوان مخرب‌‏ترين ويروس کامپيوتري اعلام شده است.
اين ويروس ديروز توسط کمپاني MCAFEE شناسايي شد و تاکنون راهي جهت REPAIR آن پيدا نشده است.

+ نوشته شده توسط محمد براتی در پنجشنبه دوم آبان 1387 و ساعت 20:49 |

دوربین های حرفه ای فیلمبرداری یا Camcorder

دوربین های حرفه ای فیلمبرداری یا Camcorder ها یکی از پر طرفدارترین وسایل دیجیتالی حال حاضر بازار را تشکیل می دهند که همانند اکثر وسایل دیجیتالی دیگر از تنوع و گونه گونی فراوانی برخوردار بوده و عملا گزینه های متعدد و بعضا کاملا متفاوتی را پیش روی کاربر قرار می دهند. در مقاله پیش رو سعی داریم تا با دسته بندی کردن نیازهای کاربران متفاوت و پرداختن به تکنولوژِی های مختلفی که در ساخت اینگونه وسایل بکار می رود قدم کوچکی در انتخاب درست این وسیله برداریم. با ما همراه شوید

 

مقوله تصویر برداری و ثبت تصاویر شاید هیچگاه تا به این اندازه ساده و آسان نبوده است پدیده ای که به چشم یک معجزه باور نکردنی پا به این جهان گذاشت اینک بقدری ساده و پیش پا افتاده گردیده که در جیب همگان جای گرفته است. اما گذشته از بحث همگرائی دیجیتالی که قابلیت فیلمبرداری را به پائین ترین سطوح افراد نیز گسترش داده است، با دستگاه هایی اختصاصی و حرفه ای فیلمبرداری روبرو می شویم که آنها را Camcorder می نامند. این رده که از انقلاب Handycam های آنالوگ سونی به میان عامه افراد راه پیدا کرد، پس از گذشت چندین سال و گذر از رسانه های آنالوگ به نمونه های دیجیتال، آنچنان دچار تغییر و تحول شده است که تصور آن نیز پیش از این امکان پذیر نبود. از نکات جالب در رابطه با دستگاه های فعلی تصویر برداری، تنوع تکنولوژیکی ست که بعضا در میان آنها دیده می شود در اینجا از نمونه های مبتنی بر کاست های MiniDV، دستگاه های مجهز به DVD، دوربین های دارای حافظه فلش و هارد دیسک و دستگاه های ترکیبی می توان نام برد که با توجه به کیفیتی که این فناوری های متفاوت ارائه می دهند، آنها را مناسب نوع کاربری خاص خود می گرداند. در ابتدا بهتر است با بررسی انواع مختلف تصویر برداری دیجیتالی به نقاط ضعف و قوت هر روش پرداخته و از این راه دید بهتری در انتخاب پیش روی خود داشته باشیم.

 

 

1-MiniDV : شاید با دیدن نوارهای کوچک و ظریف این فناوری در نگاه اول آنها را با نمونه های آنالوگی که سالهای سال به آنها عادت کرده بودیم اشتباه بگیریم اما واقعیت این است که این نوار کوچک یک رسانه دیجیتالی ست که با اینکه همانند همتایان آنالوگ خود دارای نوار مغناطیسی می باشد اما برخلاف گذشته داده های منتقل شده بروی آن به فرم دیجیتالی ضبط می گردند. ظرفیت اینگونه نوارها رقمی در حدود 11.25 گیگابایت است که برای نمونه ای با این ابعاد بسیار مناسب است. کیفیت تصاویر ضبط شده توسط اینگونه دستگاه ها در قیاس با دیگر نمونه های مبتنی بر DVD، فلش و یا هارد دیسک بسیار بالاتر است بطوریکه با کیفیت 25Mbits/s و یا SP قادر به ضبط 60 دقیقه محتوای بسیار با کیفیت بوده و در حالت 18Mbits/s یا LP این رقم به 90 دقیقه افزایش پیدا می کند. کیفیت بالای این رسانه اجازه ثبت بیش از 500 خط افقی در رزولوشن تصویر را فراهم می کند. از دیگر نقاط مثبتی که برای این فناوری می توان قائل شد عدم محدودیت زمان ضبط تصویر است بطوریکه بر خلاف نمونه های فلش و هارد دیسک تنها محدودیت های اینگونه دوربین ها، دوام باتری و تعداد کاست هایی ست که به همراه کاربر است. دیگر نکته جالب در این فناوری امکان استفاده چندین باره از یک کاست است بطوریکه هر بار می توان با پاک کردن محتوا به ضبط تصاویر تازه ای بروی کاست اقدام کرد البته محدودیت هایی نیز در ضبط دوباره در مرور زمان و با کاهش توانائی کاست در ثبت اطلاعات بوجود می آید که البته این کاهش کیفیت منجر به کاهش کیفیت تصاویر نمی گردد چرا که محتوای ضبط شده برخلاف گذشته از نوع آنالوگ نیست و بعبارت دیگر یا تصویر در حداکثر کیفیت خود ضبط می گردد و یا اصلا ضبط نمی گردد. از ویژگی های مثبت دیگری که در ساختار دستگاه های استفاده کننده از MiniDV می توان نام برد امکان تبدیل محتوای آنالوگ به دیجیتال و اتصال مستقیم به تلویزیون و یا VCR ها جهت ضبط محتوا می باشد. اما این فناوری نیز علیرغم ویژگی های مطلوب خود واجد چند نکته منفی مشهود نیز می شود که استفاده از فناوری قدیمی و بهره گیری از اجزای گردنده که عملا باعث ایجاد استهلاک در استفاده طولانی مدت می شود از مهمترین آنها محسوب می شود. انتقال کند و اصطلاحا real-time که زمانی معادل مدت محتوای ضبط شده بروی کاست برای انتقال آن به کامپیوتر طلب می کند از دیگر موارد منفی در مورد MiniDV ها می باشد (یک ساعت زمان برای انتقال یک ساعت محتوا). علاوه بر این دو مورد، بر خلاف دیگر تکنولوژی های ضبط تصویر در اینجا امکان حرکت سریع بروی یک قسمت خاص از فیلم وجود ندارد و باید همانند دوربین های VHS قدیمی فیلم را به جلو و عقب برد. در مجموع با توجه به نقاط ضعف و قوت موجود در این فناوری می توان آن را مناسب افرادی که خواستار حضور همزمان حداکثر کیفیت و قابلیت ادیت گسترده بروی محتوای ضبط شده هستند، دانست. همچنین با توجه به حوزه قیمتی فوق العاده مناسبی که اکثر نمونه های این کلاس در آن حضور دارند از یک طرف و گسترده گی و فراوانی کاست های آن در بازار از طرف دیگر، MiniDV می تواند انتخاب اول اکثر کاربران تازه کار این بخش که تجربه کارکرد با دوربین های آنالوگ پیشین را نیز دارند به حساب آید. از این رو و به صورت تیتر وار کاربران این فناوری را : خریداران با حوزه قیمتی مناسب، کاربران خانگی، فیلمسازان مستقل و نچندان حرفه ای و کاربران تصویر برداری صنعتی تشکیل می دهند. از شرکت های عمده ای که به تولید این فناوری مشغولند می توان به سونی، Canon، سامسونگ، JVC، پاناسونیک و هیتاچی اشاره کرد. (یکی از هم خانواده های این فناوری که بصورت انحصاری توسط سونی تولید می گردد Digital8 نام دارد که بدلیل محدودیت و تولید انحصاری تنها توسط سونی به آن نمی پردازیم)

 

 

2-DVD : نسل بعدی رسانه های ثبت تصویر حول تکنولوژی DVD و استفاده از فرم کوچک این فناوری با نام Mini DVD شکل گرفت در اینجا از DVD های خاصی استفاده می شود که در حالت تک لایه حداکثر دارای حجم 1.3 گیگابایت و در حالت دولایه به ظرفیت 2.6 گیگابایت دست پیدا می کنند که این حجم نسبتا کوچک عملا محدودیت هایی را در ثبت تصاویر با کیفیت پیش روی کاربر قرار می دهد بطوریکه در این دوربین ها و در حداکثر کیفیت یعنی 15Mbits/s در حالت تک لایه امکان ضبط تنها 11 دقیقه محتوا و در حالت دولایه امکان ضبط تا 23 دقیقه وجود دارد که این برای موقعیت های تصویر برداری طولانی مدت به هیچ عنوان مناسب نیست. البته با کاهش کیفیت تا 3Mbits/s این زمان به 57 دقیقه برای حالت تک لایه و 111 دقیقه در حالت دو لایه افزایش می یابد که عملا بدلیل کاهش شدید کیفیت نمونه درخشانی محسوب نمی شود. از دیگر مشکلاتی که استفاده از این نوع دوربین ها پیش روی کاربر قرار می دهد محدوده کاملا کوچک فرمت های مورد پشتیبانی توسط آنهاست این محدوده که بعنوان مثال برای نمونه های سونی شامل DVD-R، DVD±RW و DVD+R DL می گردد کاربر را از بکارگیری سایر فرمت ها برکنار می دارد. دیگر محدودیت عملی پیش روی این دوربین ها علاوه بر هزینه نسبتا بالائی که برای خرید DVD به کاربر تحمیل می گردد، عدم امکان ادیت محتوا پس از ضبط آن بروی DVD ست. با این وجود و در کنار مشکلات پیش روی این فناوری چند نکته مثبت معدود نیز می توان برای آن در نظر گرفت که از آن میان می توان به امکان پخش بلافاصله در اکثر پخش کننده های DVD ، دسترسی سریع به یک سکانس خاص و انتقال سریع محتوا به کامپیوتر اشاره کرد. با توجه به موارد یاد شده در بالا دوربین های مبتنی بر DVD بیشتر مناسب افرادی ست که بدون احتیاج به فیلمبرداری طولانی مدت و همچنین ادیت تصاویر تنها نیاز به پخش بلافاصله و سریع تصویر دارند، افرادی همانند کاربران خانگی، تصویربرداران لحظه ای و صنعتی که دایره مخاطبان چندان گسترده ای راتشکیل نمی دهد. شرکت های عمده تولید کننده اینگونه دوربین ها شامل Canon، پاناسونیک، سونی، سامسونگ و هیتاچی می گردد.

 

 

3-Flash Memory : پس از تجربه نچندان درخشان DVD ها نوبت به حافظه های فلش در هر دو نوع داخلی و خارجی گردید تا بعنوان ضبط کننده محتوا بکار گرفته شوند نمونه های موجود در این کلاس به دو دسته مجزا قابل تفکیک هستند: دوربین های فاقد حافظه داخلی که تنها از کارت های حافظه استفاده می کنند و دوربین های مدرن تری که علاوه بر بهره گیری از کارت های خارجی (عمدتا SDHC)، دارای حافظه داخلی به فرم فلش نیز هستند. تا همین یکی دو سال پیش محدودیت حجمی کارت های حافظه موجود در بازار بزرگترین عامل عدم محبوبیت گسترده این دوربین ها محسوب می گردید اما اینک که به لطف پیشرفت فناوری ظرفیت های موجود در اینگونه کارت حتی مرز 32 گیگابایت را نیز پشت سر گذاشته است می توان آینده درخشانی برای اینگونه دوربین ها در نظر گرفت. حداکثر کیفیتی که نمونه های مبتنی بر حافظه فلش قابلیت دستیابی به آن را دارند (البته تا به امروز)، 13Mbits/s است که بوسیله آن امکان ضبط محتوا تا 41 دقیقه بروی یک کارت 4 گیگی و 82 دقیقه بروی یک کارت 8 گیگی وجود دارد. از مزایای فوق العاده این فناوری می توان با ححم و وزن کاملا ناچیز اینگونه دوربین ها در قیاس با رقبای خود و همچنین مقاومت در برابر ضربه و سقوط از ارتفاع آنها اشاره کرد. از دیگر موارد مثبت در رابطه با این دوربین امکان دوباره نویسی محتوا بروی هر کارت تا بیش از 10000 بار است که می تواند بخوبی توجیه کننده قیمت اولیه نسبتا بالای کارت در مقایسه با نمونه های دیگر باشد. انتقال سریع اطلاعات، قابلیت ادیت گسترده و کاهش شدید مصرف باتری از دیگر مزایای این فناوری هستند. از دیگر استفاده هایی که از تکنولوژی فلش در دوربین های فیلمبرداری و تقریبا در تمامی رده ها می گردد ثبت عکس های گرفته شده توسط دوربین است بطوریکه در اکثر نمونه های موجود در بازار گذشته از فناوری بکار گرفته شده در فیلمبرداری (MiniDV، DVD، هارد دیسک و...) برای ثبت عکس های گرفته شده با فرمت JPEG از کارت حافظه خارجی استفاده می گردد. در مجموع با توجه به نقاط ضعف و قوت این روش، می توان آن را مناسب افرادی با جابجائی فراوان که احتیاج به دستگاهی سبک و مقاوم دارند دانست که کیفیت تصاویر در درجه دوم از اهمیت برای آنها قرار دارد. از این رو کاربران غیر حرفه ای و خانگی با حوزه بودجه ای نسبتا بالا و توریست ها و افراد همیشه در سفر مشتری های اصلی این فناوری را تشکیل می دهند. شرکت های اصلی تولید کننده نمونه های دارای حافظه فلش داخلی شامل پاناسونیک، سونی و البته سامسونگ می گردند.

 

 

4- Hard Drive : آخرین تکنولوژی بکار گرفته شده تا به امروز در میان دوربین های فیلمبرداری بهره گیری از هارد دیسک های 1.8 ایچی با ظرفیت های بسیار بالاست جائیکه گذشته از نمونه های معمول با 30، 40 و یا 60 گیگابایتی صحبت از چند مدل 120 گیگابایتی و یا حتی بیشتر نیز در میان است که با این ظرفیت فوق العاده امکان تصویر برداری عملا بی انتهائی برای کاربر بوجود می آید حداکثر کیفیتی که در اینگونه دوربین ها قابل دستیابی ست 15Mbits/s است که بعنوان مثال در ظرفیت 40 گیگابایت تا 5 ساعت و 55 دقیقه و در ظرفیت 60 گیگابایت تا 8 ساعت و 53 دقیقه امکان تصویر برداری دارد. یکی از اولین مشکلات پیش روی این تکنولوژی آسیب پذیری آن در مقابل ضربات احتمالی و سقوط از ارتفاع است که به راحتی امکان از بین بردن محتوا و یا حتی کلیت دوبین را نیز دارد راه حل نسبتا رضایت بخشی که توسط اکثر تولید کنندگان برای مقابله با این مشکل پیش بینی شده است استفاده از فناوری G-Sensor در احساس معلق بودن دستگاه در حین سقوط است که با بالا کشیدن سوزن هارد مانع از آسیب جدی به آن می شود. با وجود این، حساسیت و ضربه پذیری این دوربین ها در مقایسه با دیگر فناوری های موجود بسیار بالاتر و مشکل زا تر است. از دیگر موارد مشکل سازی که ممکن است در نگاه اول کاربر را متوجه خود نسازد حجم بالائی از داده هاست که پشت سرهم و بدون ترتیب منطقی بروی هارد دیسک ذخیره شده و بدلیل فضای زیادی که در اختیار کاربر است، بصورت جداگانه بروی کاست، DVD و یا فلش ذخیره نمی شود و پس از مدت نسبتا کوتاهی با هاردی پر از تصاویر گوناگون که از لحاظ موضوعی ممکن است ارتباطی نیز با یکدیگر نداشته باشند روبرو شویم که دسته بندی آنها را به کار مشکلی بدل می کند. مصرف نسبتا بالای باتری در اینگونه وسایل و عدم امکان خروج و تعویض هارد در صورت ایجاد مشکل از دیگر موارد منفی قابل ذکر در این فناوری می باشد. اما نکته های مثبت استفاده از هارد دیسک نیز در نوع خود شنیدنی و جذاب هستند که از آن میان می توان به حجم نسبتا کوچک دستگاه، کنترلرهای مناسب، قابلیت تنظیم گسترده کیفیت تصاویر و عکس ها، ذخیره عکس ها و فیلم ها هر دو بروی هارد و امکان رایت مستقیم محتوا بروی DVD تنها با فشردن یک دکمه اشاره کرد. بدلیل امکانات مناسبی که این روش ارائه می دهد حوزه کاربری اینگونه وسایل از کاربران خانگی تا فیلمبرداران حرفه ای گسترده گردیده است. شرکت های عمده تولید کننده اینگونه دوربین های شامل سونی،  Canon، پاناسونیک و JVC می گردد.

 

 

پس از این مرور نچندان مختصر از انواع دوربین های حال حاضر موجود در بازار بهتر است کمی به استاندارهای ضبط تصویر در انواع مختلف بپردازیم. یکی از مواردی که این روزها از تمامی بازارهای مرتبط با امر تصویر و نمایش شنیده می شود پشتیبانی از HD و Full HD است جائیکه از نمایشگرهای LCD یا پلاسما با پشتیبانی از نمایش این دو فناوری و Camcorder های دارای این قابلیت در ضبط تصاویر بسیار سخن گفته می شود. اما آیا گذر از تکنولوژی معمول و مهاجرت به این دو فرمت (بطور خاص در ضبط تصاویر) اهمیت فوق العاده ای که ادعا می شود را دارد؟ پاسخ در صورت دسترسی به رسانه پشتیبانی کننده از این فناوری ها کاملا مثبت است. در یک نگاه کلی فرمت های قدیمی تر ضبط تصویر شامل NTSC و PAL می گردد که در اولی عملیات ضبط با رزولوشن 480 خط عمودی و در روش دوم با 576 خط عمودی در رزولوشن تصویر صورت می گیرد، حال آنکه در فناوری جدید HD و Full HD این اعداد به 720 و 1080 خط افزایش می یابد که بطور متوسط بین 2 تا 4.6 برابر از بهترین نمونه فعلی، با کیفیت تر است و این مساوی ست با کیفیتی بسیار متفاوت از نمونه های پیشین. درست همانند گذر از VCD به DVD. اما در این میان بعلت نوپا بودن این تکنولوژی ممکن است در تشخیص نمونه مناسبی در این کلاس کمی سردرگمی بوجود بیاید بعنوان مثال ممکن است نمونه ای با یک برند خاص که عنوان Full HD را یدک می کشد از یک نمونه دیگر که بعنوان HD مزین است کم کیفیت تر باشد پس بیاید باهم نگاهی به تکنولوژی های بکار گرفته شده در این دو نوع بیاندازیم.
بدون شک بارها و بارها در برخورد با تکنولوژی های HD و Full HD با دو عنوان 720p و یا 1080i برخورد کرده اید عناوینی که هر کدام به شیوه خاص تولید و نمایش تصویر در دستگاه اشاره دارند اما کدامیک از این دو نوع سیستم تولید تصاویر بر دیگری ارجحیت دارد. پاسخ آنطور که در ابتدا به نظر می رسد ساده و آسان نیست. بهتر است ابتدا با 720p آغاز کنیم در این شیوه خطوط عمودی تصویر تا میزان 720 عدد افزایش می یابد که تمامی این 720 عنوان در یک فریم تصویر همگی با هم به نمایش در می آیند و "P" بکار گرفته شده در مقابل 720 نیز اشاره به Progressive Scan و همین واقعیت دارد اما در سوی مقابل تکنولوژی 1080i جای گرفته است که برخلاف شیوه قبلی فریم های نمایش تصویر را به دو بخش فریم های زوج و فرد تقسیم کرده و در هر کدام 540 خط عمودی جای می دهد و با در هم بافتن این دو فریم تصویر را تشکیل می دهد که عنوان "i" در مقابل 1080 نیز به Interlaced یا در هم بافتگی اشاره دارد. همانطور که می بینید تکنولوژی 1080i در هر فریم تنها 540 خط عمودی را در تصویر به نمایش در آورده و با استفاده کمتر از پهنای باند هزینه کمتری جهت ساخت به سازنده تحمیل می کند و در نتیجه در مقابل تکنولوژِی 720p از کیفیت پائین تری برخوردار است واقعیتی که در برخورد اول کاملا معکوس در ذهن خریداران نقش می بندد: عدد بزرگتر کیفیت بالاتر و درست این همان نقطه ای ست که تولید کنندگان نیز بر آن دست گذاشته اند جائیکه ساخت نمونه های 720p گران تر و مشکل تر است و از طرف دیگر در دید عامه افراد 1080i نمونه بهتری ست چرا باید وقت و هزینه بروی تکنولوژی 720p گذاشت؟ به همین علت نمونه های با کیفیت 720p از تعدد کمتری در قیاس با 1080i ها برخوردارند. البته کم کم نمونه های کاملا گرانقیمتی از تکنولوژی 1080p نیز به بازار وارد شده و آینده مطمئنا به این فناوری تعلق خواهد داشت. اما مشکلی که کاربران این فناوری ها ممکن است با آن برخورد کنند در هنگام پخش محتوا رخ می دهد جائیکه اغلب تلویزیون های LCD و پلاسمای پشتیبانی کننده از تکنولوژِی HD بر پایه Progressive Scan ساخته شده اند و برای پخش محتوای در هم بافته تکنولوژِی های 1080i احتیاح به سیستم اصطلاحا deinterlacing دارند (که البته تقریبا همگی به این فناوری مجهزند)، که از این راه کمی از کیفیت تصویر کاسته می شود. نکته حائز اهمیت دیگر در این بحث پی بردن به اختلاف HD و Full HD و دستگاه هایی که عملا از این دو فناوری پشتیبانی می کنند می باشد در یک نگاه کلی رزولوشن تصویر در فناوری HD به میران 720×1080 پیکسل است و وضوح تصویر در فناوری Full HD به میزان 1080×1920 پیکسل می باشد اما آیا هر دوربینی که این دو عنوان را بروی خود درج کرد از آنها پشتیبانی می کند پاسخ صریح و مستقیم است: خیر و یکی از بزرگترین و غیر قابل باور ترین برندهایی که این مسئله را زیر پا گذاشته است در کمال تعجب سونی ست! چرا که در اکثر محصولات این شرکت که عنوان Full HD را یدک می کشند حداکثر رزولوشن قابل دستیابی 1080×1440 پیکسل است که در قیاس با برخی نمونه های HD سایر شرکت ها چیزی نزدیک به 25% کمتر جزئیات تصویر را ثبت می کند.

 

 

دیگر نکته حائز اهمیت در رابطه با یک خرید مطمئن در بازار Camcorder ها دانستن جزئیاتی مهم در رابطه با ساختمان داخلی این دوربین هاست و مهمترین نکته در این رابطه بدون شک نوع سنسور بکار گرفته شده در دستگاه است جائیکه با دو گزینه CCD و CMOS روبرو هستیم که پیش از این در مقاله تفاوت تکنولوژی ساخت در انواع دوربین ها به آن پرداخته ایم اما بطور خلاصه نشان سنسورهای CCD، مخصوصا نمونه هایی که برای هر رنگ از یک چیپ ست مخصوص استفاده می کنند (و به انواع سه چیپ مشهورند) را تنها در نمونه های حرفه ای بازار با قیمت های بسیار بالا می توان پیدا کرد و در سایر نمونه های متوسط و معمولی بازار از سنسور CMOS بهره گرفته می شود. دیگر نکته مهم در ساختار دستگاه که توجه به آن انتخاب مناسب تری را رقم می زند لرزش گیر دست یا Stabilization است که در دو نوع دیجیتال و اپتیکال (یا OIS) ارائه می شود که نوع اول ترفندی نرم افزاری در گردش تصویر در حین لرزش بوده و دومی باعث حرکت واقعی لنز دوربین در هنگام احساس لرزش می شود و نگفته پیداست که اثر دومی با اولی غیر قابل قیاس است. مقوله صدا از دیگر مواردی ست که در هنگام یک خرید موفق می بایست به آن توجه شود و برای کاربری هایی که تهیه صدا از فواصل دور و بصورت دقیق مورد نیاز است (مثلا هنگام تهیه یک فیلم) باید مطمئن شوید که دستگاه مورد نظر شما قابلیت اتصال میکروفون خارجی را به شما می دهد. پرس و جو در رابطه با میزان نور افشانی فلش دستگاه و زوم اپتیکال آن همراه با دوام باتری و امکان تهیه باتری دوم در مواقع ضروری از دیگر موارد مهمی ست که باید به آن توجه شود.
یکی دیگر از موارد مهم در رابطه با دوربین های فیلمبرداری دیجیتالی قابلیت عکاسی اینگونه دوربین و یا Still Image می باشد قابلیتی که در طی آن از دوربین فیلمبرداری درست همانند یک دوربین عکاسی استفاده می شود. اما برخلاف انتظار دوربین های فیلمبرداری در این کلاس در زمینه عکاسی حرف چندانی برای گفتن ندارند که رزولوشن ناچیز آنها در این امر که حتی در نمونه های چند میلیونی نیز به بیش از 4 مگاپیکسل نمی رسد، بخوبی گویای این نکته است. علت اصلی این عدم کیفیت به سنسور سریع ولی با وضوح پائین و پر از نویز این دوربین ها باز می گردد که با اینکه در امر فیلمبرداری موفق عمل می کنند اما در زمینه عکاسی اوضاع به قرار دیگری دنبال می شود. پس بعنوان یک توصیه هیچگاه بروی قابلیت عکاسی یک Camcorder به مانند یک دوربین عکاسی (حتی بسیار ارزان قیمت)، حساب ویژه ای باز نکنید. 
نکات یاد شده در بالا با اینکه تمامی موارد مرتبط با این مقوله را پوشش نمی دهند اما می توانند در انتخاب بهتر یک محصول نقش مفیدی را ایفا کنند برای یک خرید کامل و اطلاع از تمامی جزئیات ممکن توجه به مواردی همچون پورتهای ورودی و خروجی صدا و تصویر، قابلیت های مرتبط با فوکوس، سرعت شاتر، تغییر میزان بهره (Gain برحسب دسی بل)، ابعاد و کیفیت LCD  و دستگاه های جانبی قابل اتصال به دوربین ضروری ست.
در انتها برای آسان نمودن امر خرید، خریداران را به پنج دسته متفاوت با سطح انتظارات و بودجه مختلف تقسیم نموده ایم که برای هر یک مشخصات مناسب هر دسته ارائه شده است این پنج دسته عبارتند از:

 

 

1-کاربران خانگی با بودجه ای متوسط و کاربری پرتابل: میزان هزینه این دسته در امر خرید یک دوربین فیلمبرداری رقمی مابین 400 هزار تومان تا 1.5 میلیون تومان است که در هر چهار گروه می توان به دنبال محصولی با مشخصات زیر گشت. مشخصات برتری که این گروه می بایست به دنبال آن باشند عبارت است از لنز با حداقل 10X زوم اپتیکال با سنسور حداقل 6/1 اینچی CCD یا CMOS با حداقل وضوح تصویر برداری واقعی 680 هزار پیکسل. میزان نور افشانی دستگاه حداقل 7Lux، پورتهای اتصال شامل USB 2.0، Firewire، S-Video، میکروفون و هدست و البته پورتهای A/V. دیگر مشخصات مهم در این گروه شامل فوکوس دستی و اتوماتیک و LCD حداقل 2.5 اینچی ست از نمونه های مناسب این کلاس می توان به SDR-H40 از پاناسونیک با قیمت 485 هزار تومان و DCR-HC62 از سونی با قیمت 369 هزار تومان اشاره کرد.

 

 

2-کاربران با حداقل بودجه: بودجه اختصاص یافته به این دسته مابین 300 تا 600 هزار تومان است و طبیعی ست که با این رقم تنها می توان به نمونه های مبتنی بر MiniDV و چند نمونه معدود هارد دیسکی و فلشی فکر کرد. مشخصات مهم این رده شامل 10X زوم اپتیکال، سنسور 6/1 اینچی با رزولوشن موثر 680 هزار پیکسل، فلش (البته در صورت وجود) با نورافشانی 7Lux یا کمتر، وجود ضروری پورتهای USB 2.0 و Firewire علاوه بر A/V و هدست و فوکوس اتوماتیک. از نمونه های قابل اشاره برای این کلاس می توان به DCR-SR45 از سونی با قیمت 495 هزار تومان و VP-MX10A از سامسونگ با قیمت 340 هزار تومان اشاره کرد

 

 

3-کاربران غیر حرفه ای با بودجه آزاد: در این رده با افراد مایه داری روبرو هستیم که محدودیتی در هزینه برای خرید یک Camcorder نداشته و از 800 هزار تومان تا بیش از 2 میلیون به راحتی در این امر هزینه می کنند نمونه های حجیم هارد دیسکی همراه با برترین نمونه های MiniDV می تواند انتخاب اصلی این افراد را تشکیل دهد که نمونه های هارد دیسکی بدلیل جذابیت اولیه ای که حجم بالای بکار گرفته شده در آنها در شخص ایجاد می کند از اقبال بیشتری در جذب اینگونه مخاطبان خواهند داشت. مشخصات اصلی این رده شامل  لنز با حداقل 10X زوم اپتیکال همراه با سنسور 4/1 اینچی و یا 3/1 اینچی CCD یا CMOS است که وضوح موثر یک مگاپیکسل در امر فیلمبرداری و وضوح حداقل 2 مگاپیکسل در امر عکاسی دارد. مجموعه کاملی از پورتهای ورودی و خروچی با تاکید بر Firewire برای انتقال هرچه سریع تر اطلاعات، صفحه نمایش 3 اینچی و استفاده از کارت حافظه جانبی از دیگر مشخصات برتر این دسته است. تعبیه چندین حالت نورافشانی از جمله حالت مادون قرمز در محیط ها با نور کم و فلش قدرتمند از دیگر مشخصات اصلی این دسته است. از نمونه های مناسب این کلاس می توان به HDR-SR11 از سونی با قیمت یک میلیون و 120 هزار تومان و HV10 از Canon با قیمت یک میلیون و 190 هزار تومان اشاره کرد.

 

 

4-فیلمسازان مستقل: در این رده فیلمسازانی دیده می شند که از دوربین خود بصورت نسبتا حرفه ای و با کاربردی بسیار جدی تر از سایرین استفاده می کنند مهمترین نکته برای این افراد کیفیت بسیار بالای تصویر همراه با امکان ادیت پیشرفته و در عین حال راحت محتوا و امکانات صوتی مناسب است بودجه اختصاص یافته برای این امر از حداقل 1 میلون تومان آغاز می شود دوبین های پیشرفته و مدرن از نوع MiniDV و یا نمونه های کمپکت و با امکانات گسترده هارد دیسکی می تواند انتخاب اول این دسته باشد. مشخصات اصلی این گروه عبارت است از لنز با زوم اپتیکال بسیار بالا همراه با امکان کنترل آن از طریق حلقه های روی لنز، که از سنسورهای 4/1 و یا 3/1 از نوع CCD و یا CMOS بهره گرفته و در هنگام پردازش HD به رزولوشن واقعی حداقل 1.6 مگاپیکسل دست پیدا می کند. علاوه بر پورتهای همیشگی در این گروه می بایست امکان اتصال میکروفون خارجی با قابلیت زوم در صدا وجود داشته باشد و فوکوس اتوماتیک و دستی نیز از ملزومات این گروه است. از نمونه های مناسب این کلاس می توان به HDR-SR7 از سونی با قیمت 1 میلیون و 195 هزار تومان و GZ-HD3 از JVC با 1 میلیون و 370 هزار تومان اشاره کرد.

 

 

5-فیلمبرداران کاملا حرفه ای: این دسته که حرفه ای ترین خریداران ممکن را تشکیل می دهند از بودجه حداقل 2.5 میلیونی برای این  کار بهره گرفته و احتیاج به دستگاهی با حداکثر تنظیمات دستی دارند. اولین انتخاب (و شاید تنها انتخاب) این گروه بدلیل کیفیت غیر قابل مقایسه آن با سایر نمونه ها به دستگاه های فوق حرفه ای MiniDV باز می گردد که با ابعاد بزرگ و میکروفون مشهودی که معمولا بروی خود دارند از سایرین کاملا متمایز می گردند. بیش از 12X زوم اپتیکال همراه با رزولوشن تا 4 مگاپیکسل در امر عکاسی و نمایشگرهای حداقل 3.5 اینچی از مشخصات بارز این دسته است. استفاده از نمونه های سه چیپی در سنسور همراه با حداکثر پورتهای قابل تصور در یک دستگاه دیگر مشخصات این گروه را تشکیل می دهد. از برترین نمونه های این کلاس می توان به HDR-FX1 از سونی با قیمت 3 میلیون تومان و XL2 از Canon با 3 میلیون 480 هزار تومان اشاره کرد.

 

توجه: این مقاله به صورت اختصاصی برای ‏Writeage.com‏ نوشته شده درج تمام یا قسمتی از ‏این ‏مطلب، ‏تنها با ذکر نام سایت و آدرس دقیق این صفحه مجاز است.

 

+ نوشته شده توسط محمد براتی در چهارشنبه یکم آبان 1387 و ساعت 21:51 |

سال ۱۳۸۴ وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات با استناد به بند «ج» ماده (۴) قانون وظایف و اختیارات آن وزارتخانه، اساسنامه شورای عالی فناوری اطلاعات را به تصویب هیات وزیران رساند. پس از این رویداد طرحی با عنوان نظام جامع فناوری اطلاعات کشور در دستور کار این وزارتخانه قرار گرفت و به همین منظور نیز اعتباراتی به معاونت فناوری اطلاعات تخصیص پیدا کرد.
سند نظام جامع فناوری اطلاعات که در واقع به طراحی نقشه و تعیین مسیر توسعه فناوری اطلاعات در کشور می پردازد، تلویحا به دو بخش راهبردی و عملیاتی تقسیم شده که بخش راهبردی آن اردیبهشت ماه به تصویب هیات وزیران رسید و قسمت عملیاتی آن نیز پس از ارسال برنامه ها ی فناوری اطلاعات دستگاه ها ی دولتی به کمیته راهبردی تدوین نظام جامع IT تدوین و تصویب خواهد شد.
موافقان تدوین طرح سند نظام جامع فناوری اطلاعات بر این باورند که با اجرای سند یاد شده مسیر و سرنوشت فناوری اطلاعات و در گام بعدی تکلیف این که هر دستگاه در بخش فناوری اطلاعات باید چه کار کند نیز مشخص خواهد شد. اما مهم ترین ادعایی که در خلال تصویب سند نظام جامع فناوری اطلاعات مطرح شده، تاثیرگذاری پیادهسازی سند مذکور در ارتقای جایگاه دیجیتالی ایران است. در این گزارش به ارزیابی وضعیت سند نظام جامع IT و چگونگی تاثیرگذاری آن بر ارتقای جایگاه دیجیتالی کشورمان می پردازیم.
● کالبد شکافی سند نظام جامع IT
پس از تصویب سند چشم انداز بیست ساله جمهوری اسلامی ایران، راه اندازی طرح ها و پروژه ها ی ملی به صورت جدی آغاز شد. در حال حاضر با سپری شدن سال ها از زمان تصویب سند مذکور، چگونگی راه اندازی طرح ها ی ملی نیز یک روال کلی پیدا کرده است. این روال گرچه در جایی به صورت مشخص و مکتوب ذکر نشده، اما با توجه به قدمت راه اندازی طرح ها ی ملی در کشور، به عنوان بخشی از آیین و رسوم افتتاح پروژه ها در آمده است.
معمول است که هنگام ارائه یک طرح ملی که به اعتقاد معمارانش هزاران نفر ساعت برای شکل گیری آن به مطالعات تخصصی پرداخته اند، به صورت هم زمان یا بعد از ارائه آن، طرح یاد شده را در اختیار کارشناسان، نمایندگان رسانه ها و حتی علاقه مندان حوزه قرار دهند تا علاوه بر مشاهده تلاش ها ی کارشناسی یاد شده، امکان مطالعه بیشتر، بررسی پیشنهادات واصله و یا رفع اشکالات احتمالی نیز فراهم شود.
در مورد سند راهبردی نظام جامع فناوری اطلاعات کشور نیز به عنوان نقشه راهی که پیش بینی می شود با به کارگیری آن ایران در سال ۱۴۰۴ ه.ش رتبه نخست علم و فناوری در منطقه را به دست آورد، انتظار می رفت با توجه به امکاناتی که در اختیار وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات قرار دارد، حدالامکان زمینه دستیابی الکترونیکی این سند فراهم می شد. اما مشاهده شده که بر خلاف تمام تصورات موجود، سند راهبردی نظام جامع فناوری اطلاعات کشور به صورت کاملا محدود و صرفا در اختیار برخی از افراد قرار گرفته و حتی به نوعی سعی می شود که اطلاع رسانی در خصوص جزییات این سند کاملا بسته و قطره ای انجام شود.
از این رو با توجه به این که نسخه ای از سند راهبردی نظام جامع فناوری اطلاعات کشور، نه از طریق وزارت ICT، بلکه توسط سایر منابع در اختیار نگارنده قرار گرفته، ابتدا به تشریح جزییات سند مذکور می پردازیم و سپس ابعاد گسترده تر آن را مورد بررسی قرار می دهیم.
سند راهبردی نظام جامع فناوری اطلاعات کشور، در مجموع دارای هفت حوزه استراتژیکی است که برای هر حوزه یک هدف کلان و برای تحقق هر هدف نیز چند راهبرد اساسی در نظر گرفته شده است. بدین ترتیب می توان گفت، برای حوزه هفت گانه استراتژیکی این سند، ۲۹ راهبرد اساسی و ۱۳۳ راهکار در نظر گرفته شده است.
حوزه ها ی هفت گانه استراتژیکی شناسایی شده در این سند شامل شهروندان ایرانی-اسلامی، منابع انسانی، تحقیق و توسعه، صنعت فناوری اطلاعات، کسب و کار، دولت و تعاملات منطقه ای و بین المللی است.
در سند راهبردی نظام جامع فناوری اطلاعات که در واقع چشم انداز IT کشور محسوب می شود، فناوری اطلاعات به عنوان عامل پیشران در توسعه ملی دانش پایه، خلق کننده ارزش، فراهم کننده فرصت ها ی عادلانه و برابر برای همه ایرانیان، شکل دهنده مدیریت دانش و در عین حال جامعه هوشمند متکی بر هوست ایرانی-اسلامی و کانون پیشرفت فناوری اطلاعات در منطقه جهت نیل به اهداف چشم انداز سال ۱۴۰۴ ه.ش در نظر گرفته شده است.
این سند که سعی کرده اهمیتی فراتر از وضعیت کنونی برای فناوری اطلاعات قائل شود، علاوه بر قوه مجریه، دو قوه قضاییه و مقننه را نیز وارد گود می کند. به طوری که برای هر یک از راهکارهای ارائه شده در سند، اقلام مورد نیازی پیش بینی شده است که مجموعه این اقدامات به صورت شرح وظایف دستگاهای اجرایی دسته بندی شده است.
برای تبیین هر چه بیشتر مفاهیم سند راهبردی نظام جامع فناوری اطلاعات کشور به اختصار به بررسی یکی از حوزه ها ی استراتژیکی آن، تحت عنوان «کسب و کار» می پردازیم. حوزه کسب و کار در این سند، ابتدا مورد تعریف و شناخت قرار گرفته و سپس هدف بنیادی آن تشریح شده است. هدف بنیادی کسب و کار در سند یاد شده، ارتقای سطح بهره وری ملی و بهره گیری از فرصت ها ی فراملی با چابک سازی فعالان اقتصادی مبتنی بر فناوری اطلاعات جهت کسب جایگاه اول اقتصاد منطقه است.
بر اساس این گزارش، یکی از راهبردهای دستیابی به چنین کسب و کاری شامل کارآفرینی با بهره گیری از فناوری اطلاعات و ایجاد فضای مناسب کسب و کار رقابتی، جهت دریافت سهم مناسب از بازارهای جهانی است. راهبرد دیگر مطرح شده در این سند، افزایش بهره وری با استفاده از فناوری اطلاعات در تولید کالا و خدمات و بالاخره شفاف سازی و قابل اعتماد سازی کسب و کار الکترونیکی برای افراد جامعه است. در این رابطه راهکار لازم مثلا برای قابل اعتماد سازی کسب و کار الکترونیکی، ایجاد نظام بیمه ای در خصوص تجارت الکترونیکی، ایجاد نظام صدور گواهی و احراز هویت الکترونیکی و ایجاد نظام مالی، بانکی، گمرکی، بازرگانی، حمل و نقل و غیره است.
● نظام جامع IT و ده پرونده موازی
هر چند سند نظام جامع فناوری اطلاعات پس از تدوین به تایید کمیسیون راهبردی شورای عالی فناوری اطلاعات رسید و پس از ارائه در هیات وزیران، در اردیبهشت ماه جاری توانست نظر مثبت اعضا را به خود جلب کند و سرانجام نیز به تصویب برسد. اما علی رغم تمام تصورات رویایی و خوش بینانه مسوولان در این خصوص، سند یاد شده می تواند حوزه فناوری اطلاعات را با بحران تازه ای مواجه کند.
به عبارت دیگر سند نظام جامع فناوری اطلاعات به موازات چند سند دیگر در این حوزه تصویب شده است که اصلی ترین آن برنامه توسعه کاربری فناوری اطلاعات (تکفا) است. این اقدام در حالی صورت گرفته که وجود دو سند موازی فناوری اطلاعات در یک کشور می تواند چشم اندازها، نقشه راه، سیاست ها ی توسعه ای و نیز اجرایی را دچار گرفتاری ها ی عدیده ای کند و از طرف دیگر سرعت توسعه فناوری اطلاعات را نیز با کندی رو به رشدی مواجه سازد. پس از تصویب سند نظام جامع فناوری اطلاعات، این اقدام با موضع گیری شدید مرکز پژوهش ها ی مجلس شورای اسلامی نیز مواجه و منجر به انتشار گزارش مفصلی در این خصوص شد. در این رابطه مستندات نشان می دهد که پیشگفتار سند مذکور نیز، که به قلم مجری آن به نگارش در آمده، اشاره ای اجمالی به اقدامات موازی که پیش از این در زمینه تدوین نقشه راه IT انجام شده، دارد. بنابراین ابتدایی ترین ره آورد سند نظام جامع فناوری اطلاعات، اضافه شدن سندی دیگر به بایگانی سایر اسنادی است که در گذشته با هدفی مشترک توسط برخی دیگر از دستگاه ها تدوین شده بودند.
بررسی اقدمات موازی در خصوص تدوین برنامه ها ی جامع فناوری اطلاعات حاکی از این است که نخستین برنامه ای که به منظور طراحی راهبردهای کلان توسعه IT در کشور تدوین شد، سیاست ها ی استراتژیک فناوری اطلاعات برای برنامه سوم بود که توسط شورای عالی انفورماتیک در سال ۱۳۷۸ مدون شد و بنا به دلایل نامعلومی نافرجام ماند. پس از آن و در سال ۱۳۸۱ تکفا با هیاهوی زیاد، توسط شورای عالی اطلاع رسانی ظهور پیدا کرد. این سند هم که برگرفته از یک مدل مالزیایی بود، نتوانست به اهداف مورد نظر خود دست یابد و کاملا آهسته و بی صدا کنار گذاشته شد. در همین سال و حتی بدون لحظه ای درنگ، مرکز تحقیقات مخابرات ایران با سند راهبردی توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات، وارد میدان فناوری اطلاعات کشور شد. این مرکز با صرف هزینه و بودجه قابل توجه، نظام نامه ای ۸۰صفحه ای را منتشر کرد که در حال حاضر از سرنوشت آن اطلاعی در دسترس نیست. مرکز تحقیقات مخابرات به همین یک طرح بسنده نکرد و در سال ۱۳۸۴ نیز طرح موازی دیگری را با عنوان نظام ملی فناوری اطلاعات و ارتباطات و چارچوب آن به عملکرد ابهام برانگیز خود در این زمینه افزود.
سال ۱۳۸۴ زمان شکل گیری شورای عالی افتا و در پی آن سند افتا بود. سند امنیت فناوری اطلاعات کشور نیز از جمله اسنادی است که بودجه و هزینه فراوانی را بلعید و بدون هیچ خروجی شفافی به بایگانی سپرده شد. از آن پس بیانیه راهبرد ملی توسعه فناوری اطلاعات کشور و پیش نویس نظام جامع فناوری اطلاعات کشور توسط دفتر همکاری ها ی فناوری ریاست جمهوری به بازار عرضه شد. سپس مطالعات تجارت الکترونیکی (متا) توسط وزارت بازرگانی در سال ۱۳۸۴ رو نمایی شد. پس از مدتی و با وقفه ای نه چندان طولانی، در همان سال فاز اول تکفا(۲) به اهالی حوزه فناوری اطلاعات نوید داده شد که پس از سه سال هنوز مشخص نیست می خواهد کدام هدف را نشانه برود.
و اینک در سال ۱۳۸۷ سند نظام جامع فناوری اطلاعات مورد تصویب هیات وزیران قرار گرفته که تصمیم دارد در سال ۱۴۰۴ علاوه بر ارتقای جایگاه ایران در شاخص ها ی الکترونیکی و دیجیتالی، رتبه نخست علم و فناوری در منطقه را از آنِ ایران کند.
بر اساس این گزارش، قدر مسلم این است که شرط کافی و لازم برای رسیدن به چشم انداز بیست ساله، به کارگیری و توسعه کاربری فناوری اطلاعات است که آن هم در قالب یک نقشه راه و یا سند راهبردی میسر می شود؛ البته یک سند، نه ده سند موازی در راستای یکدیگر!
واقعیت این است که تمام اقدامات انجام شده در خصوص طراحی سند نظام جامع فناوری اطلاعات، تکفا و یا سایر اسناد موجود همگی یک هدف دارند، زیرا تمام این اسناد بر اساس وضعیت فعلی کشور، امکانات موجود و نیز مطالعه الگوهای رایج کشورهای مشابه تدوین شده اند. اما همان طور که از قدیم گفته اند دو پادشاه در اقلیمی نگنجند، چه رسد به ده سند در یک حوزه.
● رشد شاخص دیجیتالی ایران؛ بلوف یا واقع بینی
پس از رونمایی سند نظام جامع فناوری اطلاعات، اظهار امیدواری ها ی بسیاری در رابطه با بهبود وضعیت فناوری اطلاعات در کشور با استفاده از سند مذکور مطرح شد. اصلی ترین اظهار نظر متعلق به عبدالمجید ریاضی، مجری طرح و معاونت فناوری اطلاعات بود که باور دارد سند راهبردی می تواند رتبه ایران در شاخص ها ی جهانی را بالا برد و بدون این سند، پیشبرد طرح ها ی ملی در مقیاس بزرگ امکان پذیر نیست. گرچه مهندس ریاضی، به طور شفاف به جزییات شاخص ها ی جهانی اشاره نکرده، اما می توان به ارزیابی رابطه میان جایگاه الکترونیکی ایران در دنیا و ارتباطی که با سند نظام جامع IT وجود دارد، پرداخت.
بر اساس آخرین آماری که واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست در زمینه آمادگی دیجیتالی کشورها منتشر کرد، ایران از آخر اول شد! این رتبه به این معنی است که ایران با داشتن رتبه ۶۹ در میان بیش از ۷۰ کشور مورد بررسی اکونومیست، در ردیف آخرین کشورها از نظر آمادگی دیجیتالی قرار گرفته است. رتبه تاسف برانگیز ۶۹ در حالی به ایران اختصاص پیدا کرده که سایر کشورهای منطقه نظیر ترکیه در رتبه ۴۲، عربستان صعودی در رتبه ۴۶، لبنان در رتبه ۵۲، مصر در رتبه ۵۸، پاکستان در رتبه ۶۳، قزاقستان در رتبه ۶۴ و در نهایت آذربایجان در رتبه ۶۸، در جایگاهی بالاتر از جایگاه ایران قرار دارند.
بررسی جزییات بیشتر در این خصوص نشان می دهد که ایران از نظر شاخص زیرساخت ها ی تکنولوژیکی ۸۰/۲ امتیاز از ۱۰، در زمینه شاخص فضای اجتماعی و فرهنگی ۶۰/۴، در عرصه فضای قانونی سایبر ۱۰/۲، در زمینه دسترسی کاربران به فضای تجارت الکترونیکی ۵۰/۲ و بالاخره در زمینه چشم اندازها و چگونگی سیاست ها ی دولتی در بخش فناوری، امتیاز ۵۰/۲ را به دست آورده است.
مقایسه امتیاز ایران با اعدادی که برای استانداردسازی آمادگی دیجیتالی کشورها در نظر گرفته شده نشان می دهد که فاصله بسیار زیاد و عمیقی میان وضعیت کنونی ایران با شاخص ها ی جهانی وجود دارد که واقعا نمی توان آن را نادیده گرفت. ایران در حالی موفق به کسب امتیازهای فوق شده که میزان استاندارد و تا حدی ایده آل شاخص ها ی دیجیتالی در جداول بین المللی امتیازهای ۲۰ برای زیرساخت ها ی تکنولوژیکی، ۱۵ برای فضای تجاری، ۱۵ برای فضای اجتماعی و فرهنگی، ۱۰ برای فضای قانونی سایبر، ۱۵ برای چشم اندازها و چگونگی سیاست ها ی دولتی و نیز ۲۵ برای دسترسی کاربران به فضای تجارت الکترونیکی است.
بر اساس این گزارش، یکی از مهم ترین مواردی که رتبه کشورها را از نظر آمادگی دیجیتالی تعیین می کند، میزان دسترسی کشورها به اینترنت پرسرعت است. این در حالی است که قضیه محدودیت سرعت اینترنت در کشور و نیز کیفیت پایین آن که خاستگاهش به وزارت ICT بازمی گردد، بر هیچ کس پوشیده نیست. در حال حاضر حدود ۱۸ میلیون کاربر اینترنت شامل Dial up و ADSl وجود دارد که در بهترین شرایط باعث ایجاد ضریب نفوذ ۳۴ درصدی برای ایران شده است. این ضریب نفوذ رتبه ۵ را در خاورمیانه از آنِ ایران کرده که اصلا جایگاه قابل قبولی نیست.
یکی دیگر از شاخص ها ی آمادگی دیجیتالی در جهان، وضعیت تجارت الکترونیکی است که آن هم از وضعیت چندان مناسبی برخوردار نیست. به طوری که پس از گذشت سال ها ، همچنان بر اصلی ترین فاکتورهای آن، یعنی گواهی دیجیتال و CA منازعات پراکنده ای وجود دارد.
از سوی دیگر می توان گفت، وضعیت پیاده سازی دولت الکترونیکی در کشورها نقش بسیار پررنگی در جایگاه دیجیتالی آن کشور دارد. این در حالی است علی رغم تاکید دولت و مجلس بر تسریع پیاده سازی دولت الکترونیکی، به دلیل عدم فراهم سازی زیرساخت ها که بخش عمده آن متوجه وزارت ارتباطات است، این مساله تا کنون فراهم نشده است. مرور آمارها در این رابطه بیان گر حقیقت تلخ دیگری است. تازه ترین آمار نشان می دهد جایگاه دولت الکترونیکی ایران در میان ۱۹۰ کشور جهان ۱۰۱ است که نسبت به سال گذشته ۳ رتبه تنزل یافته است.
حال با توجه به بررسی میزان وخامت آمادگی دیجیتالی ایران در میان کشورهای جهان، میزان تاثیرگذاری سند نظام جامع فناوری اطلاعات بر ارتقای جایگاه ایران کاملا قابل پیش بینی است، زیرا از سندی که نه اعتبار مشخصی برای آن در نظر گرفته شده و نه دارای زمان بندی شفافی است، نمی توان توقع فراوانی داشت. بنا بر این گزارش، عدم تشخیص بودجه به فناوری اطلاعات طی دو سال اخیر و از طرف دیگر مناقشات جاری پیرامون ادغام شوراهای موازی عالی IT و تغییر ساختار مدیریتی فناوری اطلاعات در کشور نشان می دهد که نوعی بی اعتمادی به عملکرد دولت در بخش فناوری اطلاعات به ویژه معاونت فناوری اطلاعات وجود دارد.
بنابراین کارشناسان معتقدند ارتقای جایگاه دیجیتالی ایران در منطقه صرفا با تدوین سند نظام جامع فناوری اطلاعات فراهم نمی شود. بلکه ابتدا نیازمند یک پارچه سازی مدیریت فناوری اطلاعات در کشور و سپس فراهم سازی زیرساخت ها ی قابل مقایسه با بخشی از کشورهای منطقه است که می خواهیم آن ها را پشت سر بگذاریم. چه بسا در خوش بینانه ترین حالت و درصورت پیاده سازی سند نظام جامع فناوری اطلاعات تا پیش از پایان عمر دولت نهم نیز امکان دستیابی به جایگاه دیجیتالی فعلی کشورهای منطقه نظیر قزاقستان و آذربایجان منوط به درجا زدن این کشورهاست. شاید چندان شایسته نباشد ولی باید گفت که در این میان دستیابی به جایگاه کشورهایی چون ترکیه و مالزی نیز حداقل در آینده ای نزدیک بسیار دور از ذهن به نظر می رسد.
● آینده ابهام برانگیز فاز دوم نظام جامع IT
فاز نخست سند نظام جامع فناوری اطلاعات در حالی به پایان رسید که تدوین فاز دوم سند مذکور با نگرانی ها یی همراه است. ناصری، مدیر کل دفتر امور زیربنایی فاز دوم را زیر شاخه ها ی نظام جامع IT می داند. به گفته وی، جزییات فاز دوم این طرح شامل نظام هماهنگی و مدیریت، نظام تخصیص منابع، نظام نظارت و کنترل و نظام سیاست گذاری در حوزه فناوری اطلاعات است و تمام اقدامات مربوط به هر راهکار از سند نظام جامع و متولیان انجام آن را مشخص می کند.
آنچه که در فاز دوم سند نظام جامع فناوری اطلاعات بعد کاملا جدی و قابل تاملی به خود می گیرد، لزوم همکاری دستگاه ها ی دولتی با این سند است. زیرا چنانچه بررسی کلیات فاز دوم نشان می دهد، در این بخش از سند، معاونت فناوری اطلاعات به عنوان معمار سند نظام جامع IT به نوعی ملزم به برقراری تعامل و ارتباط بیشتر با دستگاه ها ی اجرایی است. لذا شکل گیری فاز دوم جهت شناسایی ظرفیت ها و میزان توانایی سایر دستگاه ها منوط به این است که دستگاه ها و نهادهای دولتی به سند مدکور روی خوش نشان دهند و به نوعی از آن استقبال کنند. مهندس عبدالمجید ریاضی، مجری طرح و معاونت سند نظام جامع فناوری اطلاعات نیز تلویحا در اظهارات خود درباره فاز دو به این موضوع اشاره و تصریح کرده طبیعت فناوری اطلاعات تعامل با دنیا و تدوین فاز دو نیز در گرو همکاری دستگاه ها ی دولتی است.
بر اساس این گزارش، پیاده سازی نظام جامع IT به طور غیرمستقیم به زمانی حواله شده که فاز دو آن تدوین شود و فاز دو نیز منوط به این است که دستگاه ها ی اجرایی طی یک مدت زمان شش ماهه بعد از ابلاغ فاز یک سند (یعنی از شهریور ۸۷ به مدت شش ماه) شاخص ها ی سنجش و اهداف کمی چشم انداز فناوری اطلاعات خود را تهیه کنند و به تصویب شورای عالی فناوری اطلاعات و یا به عبارتی معاونت فناوری اطلاعات برسانند.
این جریان در حالی ادامه دارد که شورای عالی فناوری اطلاعات در سال ۸۵ و هنگام تدوین فاز یک نظام جامع IT با ارسال نامه ای از دستگاه ها ی اجرایی دولت درخواست کرد طرح ها و برنامه ها ی خود را در خصوص فناوری اطلاعات جهت بررسی و تصویب به دبیرخانه ارسال کنند. اما این نامه هیچ گاه به طور جدی در دستگاه ها ی مورد نظر به جریان نیفتاد و منجر به ارسال پاسخ مشخص نشد و یا اگر هم شد به حدی صرفا محدود به چند دستگاه می شد که تعداد آنها به انگشتان یک دست نیز نمی رسید. در واقع آنچه که نظام جامع فناوری اطلاعات و در پی آن وضعیت جایگاه دیجیتالی ایران را با ها له ای از ابهام مواجه می کند، پیش بینی سرنوشتی مشابه سرنوشت سایر طرح ها ی فناوری اطلاعات برای نظام جامع IT است. بدین ترتیب که نظام جامع فناوری اطلاعات پس از چهار سال در حالی به تصویب هیات وزیران رسیده که کمتر از ۹ ماه به پایان عمر دولت نهم و دوره جدید انتخابات ریاست جمهوری مانده است. لذا در خلال این مدت زمان به نسبت کوتاه امکان جمع آوری طرح ها ی ارسالی دستگاه ها ی اجرایی، بررسی، تصویب و در نهایت پیاده سازی آنها بسیار بعید به نظر می رسد.
در چنین وضعیتی با توجه به رکود حاکم بر کسب و کار بخش خصوصی فناوری اطلاعات، آنچه که بیش از هر چیز مورد نیاز است، تزریق سرمایه و نیز بازنگری و راه اندازی مجدد برخی طرح ها ی نیمه کاره گذشته، جهت دستیابی سریع تر به نتایجی است که منافع آن نه تنها به اهالی بخش خصوصی بازمی گردد، بلکه با تاثیرگذاری به موقع بتواند تاثیری مثبت بر جایگاه فعلی دیجیتالی ایران در دنیا بگذارد.

+ نوشته شده توسط محمد براتی در جمعه بیست و ششم مهر 1387 و ساعت 21:16 |
نرم افزار هالی وود فاکس در یک سی دی

برای نصب بر روی پریمیر ادبی ورژن ۱.۵وخلق تصاویر افکتهای سه بعدی

قیمت نرم افزار ۳۰۰۰تومان

با ارسال ایمیل خود درخواست نمایید

+ نوشته شده توسط محمد براتی در یکشنبه بیست و یکم مهر 1387 و ساعت 20:55 |

در تاریخ ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۹۹، دفتر فناوری ایالت نیویورک آمریکا قانونی را با عنوان ۳-۹۹ تصویب کرد که به موجب آن، امکان دسترسی تمام دانشگاه های نیویورک به اینترنت فراهم می شد که البته نه تنها دانشگاه ها بلکه عموم مردم نیز می توانستند بر اساس آن وارد دنیای مجازی شوند و به اینترنت دسترسی پیدا کنند. این قانون تصریح می کرد که نه تنها افراد سالم بلکه معلولان نیز باید از حقوق مشابه و مساوی برخوردار باشند تا به یک اندازه بتوانند از اینترنت بهره ببرند.  
مرکز فناوری ایالت نیویورک در کنار این قانون استانداردی را نیز به صورت جداگانه در آن زمان به تصویب رسانده بود. این استاندارد که W۳C نام گرفته بود، دستور العملی را برای عموم مردم اعلام می کرد که طبق آن هر کس متوجه می شد بهترین راه استفاده از اینترنت چیست و چگونه می تواند بدون بروز هرگونه مشکلی در فضای مجازی به فعالیت خود ادامه دهد. W۳C یکی از سه هدف بزرگی بود که دولتمردان آمریکایی آن را به عنوان راهی برای توزیع عادلانه اینترنت می دانستند و سرمایه گذاری های فراوانی را روی آن انجام دادند. در آن زمان قرار بود که این هدف با توجه به فرهنگ، سطح تحصیلات، توانایی ها، منابع و محدودیت های فیزیکی به مرحله اجرا گذاشته شود و پس از گذشت مدتی کوتاه در تمامی قاره های جهان تحقق یابد. در این طرح از همان ابتدا تصمیم گرفته شده بود که اهداف به صورت جهانی و بین المللی تعریف شده و به صورت محلی اجرا شود.    
پیتر ریتنر مدیر مرکز اطلاعات دانشگاه نیویورک به مدت ۲۵ سال است که در زمینه فناوری ارتباطات و اطلاعات فعالیت می کند و تاکنون توانسته است ابزارها و نرم افزارهای مناسبی را برای افراد و مراکز عمومی طراحی کند و سطح اطلاعاتی بسیاری از دانشگاه های معتبر جهان را تا اندازه زیادی بالا برد. وی که فناوری ارتباطات و اطلاعات را به عنوان یکی از اصلی ترین ابزارهای زندگی در هزاره سوم می داند بر این باور است که بدون این ابزارهای مجازی و غیرمجازی زندگی برای مردم محال می شود.     
مرکز مدیریت سیستم SUNY وابسته به دولت آمریکا به تازگی اقداماتی را انجام داده است که دست کم به واسطه آنها یکی از اهداف سیاست ۳-۹۹ را محقق کند و بتواند حس رقابت شرکت ها در این زمینه را به نفع همه مردم فراهم آورد. برای آنکه سیستم SUNY به صورت مقتدر عمل کند، افرادی در راس کار قرار گرفته اند که احساس مسوولیت زیادی داشته باشند و بتوانند در تمامی مراحل اجرای قوانین تعیین شده در این زمینه را پیگیری کنند. برنامه ای که دولت آمریکا در حال حاضر در نظر گرفته است، طراحی روش هایی محسوب می شود که به واسطه آنها بتوان امکانات بیشتری را برای استفاده از جامعه مجازی برای مردم فراهم آورد و در کنار آن، حس رقابت بین شرکت های عرضه کننده خدمات اینترنتی را بیشتر ارتقا یابد. برای آنکه این ذهنیت ها عینی شوند، « زیرگروه تخصصی دسترسی به اینترنت » در مرکز SUNY راه اندازی شده است که مدیریت آن برعهده « پیتر ریتنر » است و تمام فعالیت های آن به صورت کاملاً آکادمیک، زیرنظر اساتید و کارشناسان دانشگاهی اداره می شود. این زیرگروه،سه گروه کاری مجزا و جداگانه برای خود تعریف کرده که شامل گروه اطلاعات و آموزش و پرورش، گروه استانداردسازی فنی و گروه مشاوره ای می شود. بیشتر افرادی که در این سه گروه کاری فعالیت می کنند، تنها در فعالیت های تخصصی خود مشغول نیستند و می کوشند با متخصصان دیگر گروه ها نیز به صورت مستقیم و بدون واسطه در ارتباط باشند. به طور کلی، هم اکنون بیش از ۳۰ کارشناس و متخصص در این مرکز مشغول به کار هستند که می توانند در بیشتر زمینه ها نظریه پردازی کنند و به این وسیله، بهترین و به صرفه ترین روش های دسترسی مردم به اینترنت را نشان دهند.          
به طور کلی باید گفت، سیاست ۳-۹۹ به تمامی آژانس های فعال در کشور آمریکا امکان می دهد که بتوانند از راهنما های تعریف شده W۳C به طور کامل استفاده کنند و تاثیرات مستقیم و قابل توجهی را روی اینترنت و وب سایت ها برجا بگذارند اگر این امر امکان یابد این مرکز می تواند تا ضرب الاجل ۳۰ نوامبر به تمام اهداف تعریف شده خود برسد که براساس پیش بینی های انجام شده، کارشناسان معتقدند این اتفاق چندان امکان پذیر نیست. هم اکنون بیش از ۱۵۰ هزار کاتالوگ راهنما روی سایت اینترنتی این شرکت قرار گرفته است که پیش بینی می شود ۳۰۰ هزار صفحه اینترنتی دیگر نیز به این بخش افزوده شود تا عموم مردم دریابند که بهترین، امن ترین و ارزان ترین راه رسیدن به اینترنت چیست.
خدمات اینترنتی به منظور مدیریت موثرتر پیچیدگی و بهبود مقیاس پذیری به اینترنت اضافه شده است تا هرکس به راحتی بتواند در جامعه مجازی حضور یابد و به همین خاطر امروزه مسوولان آن را یکی از ابزارهای توانمند برای افزایش توانمندی مردم در استفاده از اینترنت می دانند.    
بزرگ ترین تحول لازم برای گذار از اینترنت کنونی به نوع آینده را می شود پدیده بسیار بااهمیت « وب معنی گرا » دانست. شاید بتوان این فضای جدید را که بشر هنوز در نقطه آغازین برپایی آن است، فضایی جهانی از جنس محاسبات هوشمند ماشینی دانست که در آن تمامی دانش بشر از آغاز تا هر نقطه زمانی دیگر به منظور همکاری و رقابت در دسترس ماشین و انسان قرار خواهد داشت. 
فعالیت های دانشگاهی که تاکنون برای گسترش دسترسی مردم به اینترنت صورت گرفته، بسیار قابل ملاحظه است و طبق آن افراد معلول و ناتوان تاکنون توانسته اند بیش از پیش به اینترنت و امکانات آنلاین دسترسی پیدا کنند. برای مثال، ممکن است یک دانشگاه با امکانات و نیروهای انسانی متبحری که در اختیار دارد شرایطی را فراهم آورد که به موجب آن یک فرد کور، کر یا لال که به زبانی غیر از زبان مادری خود تسلط ندارد، بتواند از بودن در اینترنت لذت ببرد. نه تنها کاربران بلکه عرضه کنندگان خدمات اینترنتی نیز می توانند از این سامانه بهره ببرند و تسهیلات لازم برای توزیع عادلانه اینترنت را فراهم آورند.
بر این اساس، اینترنت را می شود وبی عظیم متشکل از میلیون ها رایانه مختلف دانست که از شبکه های متفاوت با کاربران گوناگون و دارای علایق و اهداف محاسباتی متعدد به وجود آمده باشد ولی در نهایت باید این نکته را از ذهن دور نکرد که این شبکه با تمامی گستردگی خود با محدودیت های فراوانی مواجه است که یکی از آنها عدم دسترسی همه به آن محسوب می شود و به همین خاطر است که امروزه بیشتر مراکز علمی- پژوهشی دنیا می کوشند این مشکل را از میان بردارند. تاکنون، طراحی و ایجاد اینترنت بر اساس معماری های گوناگونی انجام گرفته است. از جمله مهم ترین آنها معماری دو ردیفه، معماری سه ردیفه و معماری چند ردیفه است که هر کدام از آنها مشخص می کند اقشار مختلف یک جامعه تا چه اندازه می توانند از اینترنت استفاده کنند و دولت تا چه مقدار امکان استفاده از اینترنت را برای آنها فراهم کرده است.
یکی از استفاده های اینترنت، شرکت در گروه های مختلف اینترنتی است که از آن جمله می توان به مجموعه گروه های اینترنتی یاهو(Yahoo) اشاره کرد که البته در این زمینه، شبکه های اجتماعی   
گوی سبقت را از سایت های عرضه کننده خدمات معمولاً آنلاین ربوده اند. کسانی که می خواهند عضو این گروه ها شوند، باید یک شناسه کاربری(ID) داشته باشند تا هویت مجازی پیدا کنند و شخصیت شان را آنگونه که دوست دارند به عموم مردم اطلاع دهند.            
آموزش از سطوح ابتدایی به کودکان در مورد استفاده از اینترنت و نحوه برخورد با آن از جمله موارد حساس و مهمی است که در بخش توزیع و به کارگیری اینترنت باید توجه بیشتری به آن کرد. به جز این مورد، مقوله ای به نام اقتصاد وجود دارد که معمولاً مورد توجه همه قرار می گیرد و طی آن بیشتر افراد سعی می کنند اینترنت را به عنوان عاملی برای افزایش سود خود در نظر بگیرند     .
امروزه اطلاعات، کالایی گرانبها است که سود کلانی را در جیب تاجران اطلاعات سرازیر کرده و به طور نسبی، ابزاری به حساب می آید که باارزش و بادوام است و با کمبود منابع مواجه نیست. فناوری اطلاعات در جامعه اطلاعاتی، ابزاری برای ایجاد یک منطق سازمان دهنده جدید است که این منطق، روابط بین فرد و جامعه و فقیر و غنی را تعیین می کند. اقتصاد اطلاعاتی از مهم ترین و حساس ترین مباحث در گفتمان دولت الکترونیک و جامعه اطلاعاتی است که زیر ساخت های اقتصاد اطلاعاتی نیز بر استفاده موثر و بهینه از اطلاعات و پیوست آن شبکه است که می تواند تعاملی آسان و دوطرفه هم برای دولت ها و هم برای شهروندان به همراه آورد. در این عرصه اگر پایگاه های اینترنتی تاثیرگذار شوند دسترسی مردم نیز به فضای سایبر بیشتر خواهد شد.

+ نوشته شده توسط محمد براتی در شنبه بیستم مهر 1387 و ساعت 9:12 |

 

۱۰ سال قبل در هفت ماه سپتامبر ‌١٩٩٨ دو دانشجوی فارغ‌التحصیل دانشگاه استنفورد شركتی با نام عجیب گوگل بنا نهادند.
در حالی كه لاری پیج و سرگی برین ‌١٠ سال قبل به‌جز نبوغ، چهار رایانه و قول صد هزار دلاری یك سرمایه‌گذار، سرمایه‌ی بیش‌تری نداشتند اكنون در ردیف میلیاردرهای جهان قرار گرفته و شركت آن‌ها بسیار پرمنفعت است.
گوگل بین ماه‌های آوریل و ژوئن امسال تنها ‌٧/٥ میلیارد دلار حجم معامله گزارش كرده و ‌٢٥/١ میلیارد دلار درآمد خالص كسب كرد كه در سه ماهه‌ی نخست سال ‌٢٠٠٨ درآمدش از این هم بیش‌تر بود.
این برای شركتی كه با واسطه‌گری برای ناشران تبلیغات آنلاین پول در‌می‌آورند بد نیست؛ راز موفقیت گوگل البته الگوریتمی ‌است كه موتور جست‌وجوی اینترنتی آن را هدایت می‌كند. در حقیقت گوگل آنقدر خوب است كه وارد فرهنگ‌های لغت شده است. مردم دیگر اینترنت را جست‌وجو نمی‌كنند بلكه آن را گوگل می‌كنند.
برخی از مخالفان گوگل را متهم می‌كنند كه تنها در یك عرصه موفق بوده و هشدار می‌دهند رقیبانی كه به تازگی ظهور كرده و به طور بالقوه موتورهای جست‌وجوی بهتری دارند تنها یك كلیك با آن فاصله دارند.
اما چاشنی سری گوگل عناصر بیش‌تری از شیوه هوشمندانه این شركت در سازماندهی و رتبه‌بندی نتایج جست‌وجو دارد؛ فن‌آوری كه زیربنای مراكز داده وسیعی بوده و به گوگل سرعت و كارایی برای خدمت به كاربرانش می‌دهد به همان اندازه مهم است.
بالاخره دو منبع پول‌ساز گوگل وجود دارند؛ یكی Adwords است كه تبلیغات مرتبط را در كنار نتایج جست‌وجوی گوگل قرار می‌دهد و دیگری Adsense است كه تبلیغات متنی گوگل را در وب‌سایت‌های دیگر قرار می‌دهد.
موضوع هوشمندانه در این جا میانه‌روی گوگل است كه فضای تبلیغاتی را نه به بالاترین پیشنهاد بلكه به مرتبط ‌ترین تبلیغات كننده به مزایده می‌گذارد و كاربران گوگل را راضی و در وب‌سایت‌های تبلیغات‌كنندگان كلیك‌های پرسود‌تری را رقم می‌زند.
گوگل ممكن است كه پول‌ساز باشد اما طبق اعلام این شركت اهداف به مراتب عالی‌ترین از پول سریع به دست آوردن دارد؛ ماموریت گوگل سازماندهی به اطلاعات جهان و دسترس‌پذیر و سودمند كردن آن‌ها در سراسر جهان است.
به كلمه‌ی جهانی توجه كنید؛ چه متعالی باشد یا نه، بلندپروازی حضور در همه جا است كه گوگل را چنین شركت موفقی ساخته است؛ گوگل طی سال‌ها مجموعه ابزارها و سرویس‌های نوآورانه‌ای را عرضه كرده كه برخی از آن‌ها در داخل این شركت طراحی شده و برخی دیگر از شركت‌های نوپا خریداری شده‌اند.
جی‌میل، Google Docs برای پردازش ورد و صفحات گسترده، پیكاسا برای ویرایش تصویر،‌ Google Earth و Maps برای جست‌وجو و نمایش اطلاعات مبتنی بر مكان، بلاگر، سرویس ویدیویی یوتیوب و ابزارهای دیگری كه فهرستشان بی‌پایان به نظر می‌رسد از آن جمله‌اند.
در زمان نه چندان دور این یك رشد اتفاقی محسوب می‌شد اما این سرویس‌ها شكل و حس منطقی‌تری گرفته و قطعات پازل گوگل در حال قرار گرفتن در جای خود هستند؛ هر جست‌وجویی كه انجام می‌دهیم و هر ابزاری كه استفاده می‌كنیم به گوگل كمك می‌كند اطلاعات بیش‌تری را گردآوری كرده و محصول مصنوعی جامعه آگاهی ما را سازماندهی كند.
گوگل توسعه می‌یابد زیرا اینترنت توسعه می‌یابد؛ با وجود دستگاه‌هایی مانند یخچال،‌ فریم عكس دیجیتالی و تلفن‌های همراه كه به جهان مجهز به اینترنت اضافه می‌شوند تعریف جایی كه اینترنت به انتها می‌رسد مبهم می‌شود.
توسعه‌ی كنترل گوگل برروی جریان ترافیك و تبلیغات اینترنت نگرانی‌هایی در زمینه‌ی انحصارطلبی برانگیخته است به طوریكه دیده‌بان‌های حریم خصوصی حملات خود به گوگل برای نگه‌داری اطلاعات حساس حدود ‌٦٥٠ میلیون نفری كه از موتور جست‌وجوی این شركت و سرویس‌هایی مانند یوتیوب و جی‌میل استفاده می‌كنند را تشدید كرده‌اند.
گام‌های بعدی این شركت در حال حاضر طرح‌ریزی شده است. گوگل كه این هفته مرورگر اینترنتی كروم ساخت خود را عرضه كرد، می‌گوید مرورگرهای امروزی برای نمایش صفحات وب ساخته شده‌اند و پلت‌فرم برنامه‌های پیچیده نیستند، كروم وعده می‌دهد ثبات را به تجربه آنلاین كاربران به ارمغان آورد.
این شركت حتی به زودی نرم‌افزار مهم‌تری عرضه خواهد كرد كه آندروید نام داشته و سیستم عامل مبتنی بر لینوكس گوگل برای تلفن‌های مجهز به اینترنت است.
گوگل كه ‌١٠ سال پیش با دو دانشجو آغاز به كاركرد، اندازه‌ای فراخور انجام تمامی‌ این كارها دارد؛ این شركت در پایان سال ‌٢٠٠٧ در حدود ‌١٦٨٠٠ كارمند داشت و گویا هر هفته صد نفر را استخدام می‌كند.
اما هم‌چنان كه گوگل بال‌های خود را گسترش داده و بخش‌های بیش‌تر و بیش‌تر زندگی ما را كامل می‌كند شمار رو به افزایشی از شركت‌ها در صنایع بیش‌تری به فكر فرو می‌روند كه این موتور جست‌وجو شریك، رقیب یا ویرانگر مدل‌های تجاری آن‌ها است

+ نوشته شده توسط محمد براتی در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387 و ساعت 11:34 |
پایان نامه های موجود

۱- کنترل کننده های دور موتورهای الکتریکی و تاثیر آنها بر روی بهینه سازی مصرف انرژی در ۲۹۰ صفحه

۲-اعتیاد در خراسان شمالی در ۹۰صفحه

۳-رضایت شغلی کارمندان ۱۱۰صفحه ت

۴-فرایند تولید لوله های پلی اتیلین ۲۷۸صفحه تلفن تماس ۰۹۳۶۵۷۳۵۲۴۷

+ نوشته شده توسط محمد براتی در یکشنبه بیستم مرداد 1387 و ساعت 10:57 |
http://rayan52.blogfa.com